Od Wzgórza Zamkowego w Smoleniu należy się skierować w kierunku południowym i przejść czarnym szlakiem turystycznym około 200 m do skrzyżowania leśnych ścieżek. W tym miejscu należy skręcić w prawo (niebieskim szlakiem). Po przejściu kolejnych 200 m, po lewej stronie ścieżki, w lesie, można będzie zobaczyć grupę skalną z dużym skalnym tunelem. Tunel przebija na wylot ostrogę skalną skierowaną ku północy. Otwory schroniska leżą na samym końcu tej ostrogi, u jej podstawy.

   Schronisko powstało pod luźnym blokiem górnojurajskiego wapienia skalistego opartego jednym końcem o ostaniec. Jest niezbyt wysoki dwuotworowy tunelik, trójkątny w przekroju.

   Szaty naciekowej schronisko nie posiada. Namulisko pokrywa gruba warstwa liści.

   Schronisko w całości znajduje się pod wpływem zewnętrznych czynników atmosferycznych. Wnętrze jest nieco mroczne. W schronisku brak okazów flory i fauny.

Schronisko z pewnością znane od dawna. Pierwsza wzmianka w literaturze na temat schroniska pojawia się w 1993 r. (Polonius, Tyc, Sławiński) a następna w 1994 r. (Polonius).

W dokumentacji dla Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych woj. katowickiego nosi nazwę Schronisko w Górze Smoleń VII i numer IV.C.50. Opis i plan schroniska znajduje się również w dokumentacji z roku 2000 wykonanej na zlecenie Ministerstwa Środowiska, gdzie nosi tę samą nazwę i numer. Pomiary schroniska wykonał w listopadzie 1991 r. A. Polonius i S. Kornaś. Dane zaktualizował A. Polonius (2009).

Plan opracował A. Polonius.

Polonius A., Sławiński J., Tyc A. 1993 (wzmianka); Polonius A. 1994 (wzmianka, lokalizacja); Jaskinie Wyżyny Częstochowskiej 2011c (plan i opis inwentarzowy).

Polonius A. i in. 1991; Polonius A. i in. 2000 (dokumentacja); Polonius A. 2003 (wymienia, nadaje nową nazwę).