Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Świętego Szczepana
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.Bsd-02.23
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 20°47′30,00″, φ: 49°29′19,00″
Gmina Łabowa (gm. wiejska)
Powiat nowosądecki
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe)
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1027
Wysokość względna [m]
Głębokość [m] 11
Przewyższenie [m] 0
Deniwelacja [m] 11
Długość [m]
w tym szacowane [m]
41
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Beskid Sądecki, Barnowiec, w zboczu zachodniego szczytu Wierchu nad Kamieniem (1084 m n.p.m.)
Opis drogi dojścia do otworu
Do jaskini najłatwiej dojść od szlaku turystycznego z Rytra na Halę Łabowską. Idąc od strony Rytra szlak opuszczamy w pobliżu zachodniego szczytu Wierch Nad Kamieniem. Niewyraźną droga podążamy na N około 300 m, aż pod Pękniętą Kopę (1068 m n.p.m.). Otwór Jaskini w Pękniętej Kopie (K.Bsd-02.22) - widoczny dopiero z bliska - znajduje się kilka metrów powyżej drogi na północnym stoku kopy. Stąd idziemy grzbietem w dół około 200 m do głębokich rozpadlin skalnych. Poziomo usytuowany otwór Jaskini Świętego Szczepana znajduje się na dnie ostatniej rozpadliny, w jej lewej części. W 2008 roku doszło do niewielkiego zawaliska w części przyotworowej, dzięki temu korytarzyk wstępny zyskał okno w stropie będące jednocześnie nowym, wygodniejszym wejściem.
Opis jaskini

Jaskinię tworzą dwa poziomy. Górny poziom stanowi wysoka i szeroka komora, do której dostajemy się ciasną przy otworową pochylnią, opadającą ku SW. Komora rozciąga się ku WSW i lekko wznosząc się, wyprowadza nad 2 m prożek. Poprzez ten prożek schodzimy do korytarza, który po kilku metrach rozgałęzia się. Ku NE doprowadza po kilku metrach nad 3,5 m studzienkę, poprzez którą schodzimy do dolnej, wysokiej na 7 m szczeliny. Na wprost biegnie porzeczny korytarz, który w prawo w tył wraca do wspomnianej już studzienki, natomiast w lewo, poprzez zacisk, prowadzi początkowo ku WNW, a następnie ku NW i poprzez 1,5 m prożek) łączy się powrotem ze wstępną komorą.

Jaskinia utworzyła się w gruboławicowych piaskowcach magurskich, dno zasłane jest rumoszem i dużymi blokami skalnymi.

Oświetlona jest tylko wstępna komora. W całości znajduje się w zasięgu zmian meteorologicznych na powierzchni terenu.

26 grudnia 1992 r. zaobserwowano 2 egzemplarze podkowca małego i 1 egzemplarz nocka dużego. Flora nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia została odkryta 26 grudnia 1992 r. przez E. Borka.

Historia dokumentacji

Skartował on jaskinię 16 kwietnia 1994 r. Pomiary wykonano busolą geologiczną i taśmą parcianą. Dane zaktualizował E. Borek w 2009 r.
Plan opracował E. Borek.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wiśniewski W.W. 1996: (dane morfometryczne) ; Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 1997b: (opis inwentarzowy i plan); Migoń p. 2006 (krótki opis, geneza, podana długość i głębokość, fotografia otworu).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Edward Borek
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie