Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Sądejowa Szczelina (S-1.14)
Inne nazwy
Nr inwentarzowy S.I-03.18
Region Sudety
Współrzędne WGS84 λ: 16°50′33,69″, φ: 50°13′56,06″
Gmina Stronie Śląskie (gm. miejsko-wiejska)
Powiat kłodzki
Województwo dolnośląskie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe) | Rezerwat przyrody
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 830
Wysokość względna [m] 10
Głębokość [m] 27
Przewyższenie [m] 3
Deniwelacja [m] 30
Długość [m]
w tym szacowane [m]
40
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Sudety Wschodnie, Kletno, masyw Śnieżnika, Dolina Potoku Kleśnicy, na zboczu Góry Stromej.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się w masywie Śnieżnika, w górnej części doliny potoku Kleśnica, na prawym orograficznie zboczu w stoku Góry Stromej. Dojście. Od pawilonu Jaskini Niedźwiedziej idziemy leśną, zarośniętą drogę w górę doliny Kleśnicy. Po około 150 m, po lewej stronie, znajdujemy otwór jaskini, który ma średnicę około 0,5 m.
Opis jaskini
Za otworem jest wstępna, niewielka komora, o bardzo kruchych ścianach i stropie. Za komorą jest zacisk pionowo w dół, a następnie ciasna studnia. Przeciskamy się zapieraczką w dół, około 6,0 m. Tu studnia przybiera kształt wąskiej szczeliny. Schodzimy nadal w dół z zapieraczką około 9 m. W tym miejscu szczelina łączy się z biegnącym równolegle kominem. Wciąż z zapieraczką schodzimy w dół jeszcze około 12 m, do dna jaskini. W lewo, bardzo ciasną szczeliną możliwą do przejścia tylko na określonej wysokości, jeszcze około 12 m. W prawo szczelina nieco szersza, idziemy swobodnie zapieraczką jeszcze około 16 m. Dalej ciasno.
Jaskinia utworzyła się w soczewce marmurów, należących serii strońskiej, wchodzącej w skład metamorfiku Śnieżnika. Rozwinęła się na nieco rozmytej szczelinie o charakterze tektonicznym. Dno jaskini przechodzące w system wąskich szczelin pokrywa gruz wapienny z domieszką gliny.
Okresowo jaskinia jest dość intensywnie zasilana wodami infiltracji pionowej, w postaci deszczu jaskiniowego, ściany mokre, lecz nie pokryte namuliskiem. Wyczuwalna duża wilgotność powietrza. Temperatura powietrza mierzona przez autora opisu w czerwcu 1984 r, wynosiła przy dnie 5,3°C. Brak przepływu powietrza. Światło sięga około 1 m od otworu.
Roślinność zielona przy otworze nie występuje.
Nie stwierdzono obecności fauny w jaskini.
Historia badań
Historia eksploracji
Jaskinia została odkryta jesienią 1975 r. przez zespół Łukaszewicz, Sądej, Szuber, Trumpus. Dalsza eksploracja w latach 1989-1990 prowadzona przez D. Datę, T. Natanka, P. Potoka i D. Wyleciała nie przyniosła rezultatów.
Historia dokumentacji
Dokumentację jaskini sporządził J. Trumpus w 1996 roku. Obecnie jest ona niedostępna ze względu na zablokowanie otworu głazem. Z tego powodu w trakcie aktualizacji danych o jaskini w 1994 r. nie było możliwe sporządzenie planu.
Dane zaktualizował A. Szynkiewicz w 2014 r.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Tak
Literatura
Pulina M. 1977 (wzmianka o jaskini i lokalizacja); Jaskinie Sudetów (opis pod nr. S-1.14).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jan Trumpus
Redakcja Halina Grodzicka
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie