Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schronisko w Dolinie za Bramką
Inne nazwy Jaskinia za Bramką
Nr inwentarzowy T.B-12.11
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′09,81″, φ: 49°16′00,17″
Gmina Zakopane (gm. miejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1180
Wysokość względna [m] 195
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 5,40
Deniwelacja [m] 5,40
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W prawej orograficznie gałęzi Doliny za Bramką, w dnie żlebu.
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Od zakończenia szlaku turystycznego w Dolinie za Bramką, gdzie następuje jej rozwidlenie, podchodzimy prawym orograficznie odgałęzieniem wzdłuż potoku (dalej potokiem), ku S. Idziemy kilkaset metrów prosto, nie skręcając w kolejne żleby odchodzące na lewo. Pokonujemy kolejne łatwe prożki w dolince, która staje się wąwozem ze zwalonymi drzewami. Około 30 m za ostatnim, najwyższym i najtrudniejszym progiem wybieramy mało wyraźny na początku, zarośnięty lewy żleb (prawy orograficznie) i po około 200 m docieramy do poszukiwanego otworu położonego w osi tego żlebu, w progu skalnym. Dojście łatwe lecz uciążliwe, zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Myty otwór sklepiony półkoliście ma 6,2 m szerokości i 2,3 m wysokości. Za nim wznosi się stromo 9-metrowy korytarz zakończony ślepo. Korytarz zwęża się i obniża ku górze.

Schronisko powstało na szczelinie w wapieniach dolomitycznych triasu środkowego serii reglowej. Ściany są zwietrzałe, kruche. Dno pokrywa brązowe namulisko gliniaste oraz gruz autochtoniczny, przy otworze gleba.

Korytarz jest tylko lekko wilgotny, nawet gdy ponad nim, na powierzchni terenu płynie woda. Przewiewu nie wyczuwa się. Zaobserwowano utrzymywanie się we wnętrzu schroniska dodatniej temperatury zimą, podczas mrozów. Światło dociera do końca.

W otworze rozwijają się rośliny kwiatowe, paprocie oraz mchy i porosty, które sięgają głębiej.

Faunę reprezentują owady, gryzonie, przy otworze ślimaki. W grocie chronią się zwierzęta. W 1993 r. zaobserwowano na końcu, w spągu nory prawdopodobnie lisie (Stefański, 1995).

Historia badań
Historia eksploracji

Schronisko zwiedzili 3.01.1993 r. M. Francuz, P. Latek, K. Lipka i S. Stefański; wcześniej nie było wzmiankowane w literaturze speleologicznej.

Historia dokumentacji

tefański (1995) opublikował jego opis oraz plan i przekrój, który wykonał 21.01 1995 r. W dniu 3.06.2010 r. I. Luty udokumentowała schronisko przy współpracy A. Kaczanowskiego, P. Wojciechowskiego i M. Skarżewskiego, wykonała też fotografie otworu i wnętrza. Pomiary przeprowadzono przy użyciu busoli i klizymetru Silva oraz taśmy mierniczej. W dniu 21.07.10.2013 r. I. Luty zaktualizowała obserwacje w terenie oraz wykonała pomiary położenia otworu przy użyciu GPS Garmin eTrex Vista HCx.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Stefański S. 1995 (opis, błędne dane wysokości położenia otworu, plan i przekrój); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie