Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Niebiesko znakowanym szlakiem podchodzimy z Przysłopu Miętusiego zboczem Skoruśniaka do Kobylarzowego Żlebu. Stąd kierujemy się ku N na Kobylarzowy Zachód, którym dochodzimy do Zagonnej Przełęczy. Z przełęczy schodzimy około 100 m Żlebem Zagon. Poniżej Niszy przy Zagonie T.D-12.06 trawersujemy lewe (or.) zbocze w stronę ostrej grani, ograniczającej żleb od północy. Znajdujemy tu otwór Szczeliny nad Zagonem T.D-12.18. Na niewielkiej, porośniętej kosodrzewiną turniczce, wystającej we wschodnim filarze Zagonnej Turni, zaraz obok wyżej wymienionej jaskini, zakładamy zjazd. Otwór Korytarza nad Zagonem T.D-12.26 znajduje się 20 m poniżej, w stromej trawiasto-skalistej ścianie opadającej do Żlebu Zagon. Do jaskini dostajemy się kontynuując zjazd prowadzący do Korytarza nad Zagonem.

Za szczelinowatym otworem o wymiarach 1,2x0,5 m znajduje się krótki korytarzyk, który opada metrowym prożkiem do niewielkiej salki. Stąd, poprzez trudny zacisk, można się dostać do kolejnej salki. Z jej dna w kierunku NE ciągnie się krótka odnoga, stanowiąca najniższy punkt jaskini. W zachodniej części salki, 2 m nad jej dnem znajduje okno prowadzące do ciasnego, kilkumetrowego korytarza. Jego koniec jest zablokowany namuliskiem.

Jaskinia powstała w obrębie wapieni malmoneokmu łuski Turni Rabowskiego (seria wierchowa). Najprawdopodobniej była ona kiedyś, razem z Korytarzem nad Zagonem, częścią Jaskini nad Zagonem. Ściany są myte, gdzieniegdzie pokryte naciekami grzybkowymi. Na dnie można zaobserwować niewielkie polewy naciekowe. Namulisko tworzy piaszczysta glina oraz większe kamienie.
Światło sięga do salki za zaciskiem. Mikroklimat w dużej mierze zależny jest od warunków zewnętrznych.

Ściany jaskini są porośnięte mchami i glonami. W pobliżu otworu obficie występują rośliny kwiatowe: Anemone narcisiflora L., Pedicularis verticillata L., Gentiana clussi Perr. et Song.

Przy otworze licznie występują ślimaki, w głębi ćmy. Zaobserwowano ślady bytowania niewielkich ssaków (odchody oraz gniazdo na dnie jaskini).

Jaskinia została odkryta dnia 12.11.2005 r. przez F. Filara.

Tego samego dnia dokumentację sporządził F. Filar w oparciu o pomiary wykonane topofilem.
Plan opracował F. Filar.

Filar F. 2008e (opis jaskini); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).