Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Gawra pod Granią
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-17.21
Region Tatry
Współrzędne WGS84
Gmina Zakopane (gm. miejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1570
Wysokość względna [m] 320
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6,60
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Jaworzynki.
Opis drogi dojścia do otworu
Ze względu na konieczność ochrony wieloletniego miejsca gawrowania niedźwiedzia brunatnego dokładny opis położenia i dojścia nie może być opublikowany. Dane te wraz ze współrzędnymi topograficznymi dostępne są w archiwum Tatrzańskiego Parku Narodowego. Dojście nieco trudne (las urwiskowy). Zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór ma 0,7 m szerokości i mniej więcej taką samą wysokość. Prowadzi do prawie siedmiometrowego korytarzyka. Korytarzyk ten na pierwszych dwóch metrach ma 1–1,1 m wysokości i niespełna metr szerokości. Następnie gwałtownie zwęża się do około pół metra, a strop podnosi się do 2–2,5 m. Bezpośrednio w otworze uformował się wał z gleby i humusu opadający około 50 cm w głąb jaskini. Głębiej znajduje się niedźwiedzi barłóg utworzony z przyniesionych z zewnątrz pędów kosmatki olbrzymiej Luzula sylvatica, paproci i gałęzi świerkowych. Legowisko ma wymiary 180 na 50 cm i 40–50 cm grubości. Dalej namulisko stanowi gleba, przy końcu dno jest skalne. Od 1,3 m od otworu, aż do skalnego prożku, na dnie, całą szerokość jaskini wypełnia niedźwiedzi barłóg.
Gawra powstała na szczelinie w wapieniach malmu i neokomu płaszczowiny reglowej górnej. Ściany są lekko zwietrzałe, nacieki nie występują. Namulisko stanowi gleba.
Klimat obiektu uzależniony jest od warunków atmosferycznych. Światło rozproszone sięga do końca.
Bezpośrednio w otworze, oraz na niedźwiedzim barłogu rosną liczne rośliny kwiatowe i paprotniki, m.in. nerecznica samcza Dryopteris filix-mas, szczawik zajęczy Oxalis acetosella i kosmatka olbrzymia Luzula sylvatica. W całej jaskini występują mchy i wątrobowce. Na resztkach niedźwiedziego barłogu i odchodach zwierząt rozwijają się pleśnie.
Wewnątrz, w chwili odkrycia stwierdzono świeże ślady gawrowania niedźwiedzia Ursus arctos (barłóg z sierści, mchów, traw i drobnych gałązek świerkowych, ślady pazurów na ścianach oraz odchody). W całej jaskini występują owady i pajęczaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia została znaleziona w trakcie kontroli miejsc hibernacji niedźwiedzi w dniu 28 kwietnia 2011 roku.

Historia dokumentacji

Dokumentację sporządził Tomasz Zwijacz-Kozica 18 czerwca 2011 przy współpracy Jana Polaka. Pomiary wykonano przy użyciu busoli Suunto oraz taśmy parcianej.
Plan opracował T. Zwijacz-Kozica.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Zwijacz-Kozica T., Zięba F. 2011 (dane morfometryczne, wzmianka o gawrowaniu niedźwiedzi w jaskini, zdjęcie otworu i wnętrza gawry); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Tomasz Zwijacz-Kozica
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie