Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Prosta Dziura
Inne nazwy
Nr inwentarzowy P-1.17
Region Pieniny
Współrzędne WGS84 λ: 20°14′12,69″, φ: 49°24′59,15″
Gmina Łapsze Niżne (gm. wiejska)
Powiat nowotarski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe)
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 830
Wysokość względna [m] 55
Głębokość [m] 6
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 6
Długość [m]
w tym szacowane [m]
7
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Pieniny Spiskie, masyw Żoru (Braniska).
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się w lesie na S od grzbietu Żoru, ok. 100 m od szlaku turystycznego, w odległości ok. 500 m na E od wschodniego wierzchołka Żoru (882,9 m n.p.m.), a ok. 75 m na NE od czuby Dziurawe (844,5 m npm) i ok. 75 m na NW od domku letniskowego ukrytego w drągowinie świerkowej (na mapach jest on oznaczony jako szopa na polanie).
Opis jaskini

Schronisko jest studnią o stromych lub pionowych (od N) ścianach. Utworzyło się w uławiconych wapieniach formacji wapienia pienińskiego jednostki braniskiej. Prawdopodobnie jego geneza jest związana z procesami krasowymi; być może jest to zapadlisko powstałe nad większą próżnią krasową. Nie można jednak całkowicie wykluczyć antropogenicznej genezy tego obiektu.

Prawdopodobnie schronisko było ongiś głębsze; tak przynajmniej twierdzą znający ten teren mieszkańcy Łapsz. Obecnie jest częściowo zasypane pniami i gałęziami drzew oraz gruzem skalnym, a także osypującym się ze stoku humusem.

Schronisko jest otwarte od góry na całym swym przekroju i widne.

Mniej strome ściany studni pokrywają rośliny runa leśnego: Asarum europaeum, Asperula odorata, Impatiens noli-tangere, Oxalis acetosella i in., a także podbiał Tussilago farfara. Na skalnych ścianach i na drewnie zalegającym dno liczne są glony, porosty i mchy - Eurhynchium pulchellum, Fissidens taxifolius i Rhizomnium punctatum oraz wątrobowce - Lepidozia reptans i Plagiophila asplenioides.

Historia badań
Historia eksploracji

Schronisko jest znane mieszkańcom Łapsz Niżnych i określane nazwą “Prosta Dziura”. Było ono już wzmiankowane w piśmiennictwie, ale bez podania dokładnej lokalizacji (J.M., 1988). Jego położenie wskazał na mapie Krzysztof Żero.

Historia dokumentacji

Schronisko zostało zinwentaryzowane 20.09.1996 r. przez J. Baryłę, uaktualnił J. Baryła (2009 r.).

Plan opracował J. Baryła.

 

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
J.M. [Jędrys M.] 1988 (wzmiankuje).
Materialy archiwalne
Baryła J. 1997 (opis inwentarzowy i plan).
Autorzy opracowania Janusz Baryła
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie