Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Zapylna
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-11.67
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′58,00″, φ: 49°14′26,00″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ENE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1625
Wysokość względna [m] 270
Głębokość [m] 12,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 12,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
25
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, Wielka Świstówka, Twarda Ściana.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Doliny Kościeliskiej podchodzimy czerwono znakowanym szlakiem prowadzącym na Ciemniak pod Gładkie Upłaziańskie. W miejscu, gdzie szlak trawersuje żleb spadający do Małej Świstówki zbaczamy ze szlaku na perć biegnącą trawersem nad krawędzią Wielkiej Świstówki w kierunku Kotła Mułowego. Percią dochodzimy do centralnej części krawędzi, którą Twarda Ściana opada do Wielkiej Świstówki. Aby dostać się do Jaskini Zapylnej należy wykonać ok. 120 metrowej długości zjazd w linii prostej centralną częścią Twardej Ściany, mijając po 80 m zjazdu otwór Jaskini Niespodzianka T.E-11.66, do niewielkiej, ale wygodnej półki, gdzie znajduje się otwór jaskini
Opis jaskini

Do wnętrza prowadzi niewielkich rozmiarów trójkątny otwór. Początkowo ciasny, meandrujący korytarzyk o gładkich, mytych ścianach staje się szeroki i niski. Po dwóch ostrych zakrętach, poprzez 2-metrowej głębokości próg a następnie ciasny przełaz doprowadza do obszernej, 9 m głębokiej studni. Jej dno stanowi sala o stromo wznoszącym się dnie, o wymiarach 5x2 m (w najszerszym miejscu), zasłana gruzem wapiennym i dużymi blokami. W górnej, końcowej części zwężając się przechodzi w korytarz zablokowany w całości zawaliskiem.
Jaskinia powstała w wapieniach malmoneokomu jednostki Żdziarów (fałd Czerwonych Wierchów).
W okresie letnim we wstępnym korytarzyku wyczuwa się wyraźny przepływ powietrza w głąb jaskini. Wstępne partie są suche, natomiast sala poniżej studzienki jest mocno wilgotna. Światło dzienne sięga do drugiego zakrętu korytarzyka wstępnego.
Nie były prowadzone obserwacje pod kątem występowania flory i fauny.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia została odkryta przez E. Wójcik 15.06.2003 r. podczas kolejnych zjazdów poniżej Jaskini Niespodzianki. Tego samego dnia J. Kućmierz, A. Stępień, T. Snopkiewicz odkryli korytarzyk doprowadzający do studni, a następnie pokonując zagruzowany i ciasny właz do studni, zjechali na jej dno. 20.06.2003 r. J. Kućmierz, A. Stępień, T. Snopkiewicz podjęli próbę przedostania się poniżej dna studni oraz poznania kontynuacji korytarza w górnej części sali - bez rezultatu.
Otwór jaskini wcześniej był zlokalizowany z Wielkiej Świstówki przez A. Ciszewskiego.

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządził w czerwcu 2003 J. Kućmierz.
Plan opracował J. Kućmierz.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kućmierz J. 2003 (plan i opis); Nowak J. 2006 (wzmiankuje); Nowak J. 2010 (wymienia); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jan Kućmierz
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan Podgląd grafiki przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie