Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schronisko w Zielonych Skałkach
Inne nazwy
Nr inwentarzowy P-1.20
Region Pieniny
Współrzędne WGS84 λ: 20°17′22,89″, φ: 49°25′55,39″
Gmina Łapsze Niżne (gm. wiejska)
Powiat nowotarski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Rezerwat przyrody "Zielone Skałki"
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 600
Wysokość względna [m] 65
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
15
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Pieniny Spiskie, Zielone Skałki.
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się w masywie Zielonych Skałek, na WNW od skałki 626,8 m n.p.m., bezpośrednio nad charakterystycznym ryglem skalnym ograniczającym niewielką zatokę w widocznym poniżej fragmencie zbiornika zaporowego. Dojście do otworu prowadzi od zakrętu drogi w Falsztynie, ok. 1050 m polną drogą na E (obok osiedla nowych domków), a następnie w lewo (na N) przez łąkę do podnóża zalesionej skałki 626,8 m n.p.m. Po jej obejściu z lewej strony, stromo w dół, wyszukując dogodne zejście, do podstawy drugiej od góry ścianki skalnej (w pierwszej od góry ściance, nieco bardziej na E, usytuowany jest mały otwór Schroniska w Zielonych Skałach Górnego).
Opis jaskini

Schronisko powstało w czerwonych wapieniach bulastych formacji wapienia czorsztyńskiego jednostki czorsztyńskiej. Przebieg schroniska nawiązuje do powierzchni uławicenia (174/65).

Namulisko jest humusowe z gruzem wapiennym. W głębi, w niewielkiej ilości występuje naciek ze skonsolidowanego mleka wapiennego. Schronisko jest dość wilgotne i we wstępnych partiach widne.

Na dnie pod okapem rosną: paproć Cystopteris fragilis i rośliny kwiatowe - Chrysosplenium alternifolium i Urtica dioica, a ściany pokrywają glony, porosty (Lepraria sp. i in.), mchy - Gymnostomum aeruginosum, Neckera webbiana, Orthothecium intricatum, Pedinophyllum interruptum i Thamnobryum alopecurum oraz wątrobowiec Conocephalum conicum i paproć - Asplenium trichomanes.

Wewnątrz spotyka się pająki (Meta menardi) i ich kokony.

Historia badań
Historia eksploracji
Historia dokumentacji

Inwentaryzację i pomiary Schroniska w Zielonych Skałach wykonano 27.10.1996 r. (A. Amirowicz, K. Dziubek i J. Baryła), uaktualnił J. Baryła (2009 r.).
Plan opracował A. Amirowicz.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Birkenmajer K. 1952 (wzmiankuje); Birkenmajer K. 1968 (wzmiankuje); Mapa geologiczna pienińskiego pasa skałkowego1963 (lokalizacja).
Materialy archiwalne
Baryła J. 1997 (opis inwentarzowy i plan).
Autorzy opracowania Janusz Baryła
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie