Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura w Czarnej Turni I
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.C-12.01
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′14,10″, φ: 49°15′43,60″
Gmina Zakopane (gm. miejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1278
Wysokość względna [m] 250
Głębokość [m] 1,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 1,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Strążyska, Łysanki, na południowo wschodnim zboczu Łysanek, pod ścianami Czarnej Turni, blisko jej północno wschodniego krańca.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Starym szlakiem grzbietem Łysanek, aż do miejsca gdzie odchodzi grań w kierunku turni Kiernia. Tutaj kierując się niknącą ścieżką pod skałami, to wznoszącą się, to opadającą, cały czas wschodnim zboczem Łysanek. Kilkanaście metrów przed dojściem ścieżki na szczyt Czarnej Turni (tam ścieżka się kończy) idziemy żlebem kilkanaście metrów w dół, aż do otworu. Dojść można też z Dolinki Grzybowieckiej, mniej więcej z jej środka, kierując się w górę, w prawo, w skos. Dojście łatwe, jednak w obu przypadkach trudne orientacyjnie z powodu braku wyraźniejszej ścieżki. Zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór znajduje się pod okapem i ma w przybliżeniu kształt trójkąta o lekko ukośnej podstawie 1,6 m i wysokości 1,3 m. Poniżej otworu, pod tym samym okapem znajduje się płytka nyża o szerokości około 2 m, i wysokości poniżej jednego metra. Właściwy otwór prowadzi do krótkiego, szczelinowatego, dość niskiego korytarza. Dno raczej płaskie, poza spadkiem bezpośrednio od otworu, będącym kontynuacją zbocza przed otworem.
Dziura powstała na szczelinie w brekcjach osadowych górnego kampilu łuski Czarnej Turni (seria reglowa dolna). Ściany są zwietrzałe, brak form krasowych. Namulisko przy otworze tworzy gleba, dalej wysłana jest rumoszem skalnym, im dalej tym drobniejszym, kończy się namuliskiem gliniastym.
Jest sucha i widna. Przewiewu nie stwierdzono.
Przy otworze występują rośliny kwiatowe, głębiej mchy, paprotniki i porosty.
Fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji
Historia dokumentacji

Nyżę zauważyli 13 lipca 1994 r. B. i T. Zwijacz-Kozica, którzy kilkanaście dni później wykonali pomiary przy pomocy taśmy parcianej i busoli. Opis i plan opublikował B. Zwijacz-Kozica (1996).
Plan opracował B. Zwijacz-Kozica.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Zwijacz-Kozica B. 1996a (opis, plan); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Bartosz Zwijacz-Kozica
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie