Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Zbójnicka Rura
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-08.68
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′54,22″, φ: 49°14′11,47″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1250
Wysokość względna [m] 150
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 4
Deniwelacja [m] 4
Długość [m]
w tym szacowane [m]
10
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, w lewym orograficznie zboczu dolnej części Wąwozu Kraków w północnej ścianie Zbójnickiej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z dna Wąwozu Kraków w miejscu, gdzie kończy się szlak turystyczny wchodzimy na skośną półkę przecinającą lewe orograficznie zbocze. Niewyraźną leśną percią podchodzimy pod ścianami mijając otwory jaskiń: Poszukiwaczy Skarbów T.E-08.18 i Groby T.E-08.17. Dochodzimy do krawędzi zbocza urywającego się na stronę Doliny Kościeliskiej pod północnym otworem jaskini Dzwonnica T.E-08.16. Otwór Zbójnickiej Rury znajduje się na wysokości otworu Dzwonnicy po lewej stronie. Otwór możemy osiągnąć ok. 30 m zjazdem spod szczytu Zbójnickiej Turni. Dojście trudne wymaga użycia sprzętu i znajomości technik wspinaczkowych, zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Jaskinia rozwinęła się na rozmytej szczelinie tektonicznej w wapieniach malmoneokomu wierchowej serii autochtonicznej. Ściany obiektu są lite, spąg skalny na końcu w szczelinie występuje glina.

Światło dzienne sięga do zwężenia 2 m przed końcem szczeliny. Wewnątrz jest sucho. W otworze rosną porosty, mchy, paprocie, trawy i szarotki.
W głębi obiektu J. Nowak obserwował pająki, muchówki i motyle.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór jaskini zauważył 30 czerwca 2007 r. zespół w składzie: A. i M. Ciszewscy, J. Nowak i E. Wójcik. 22 lipca 2007 r. dotarli do niego J. Nowak, J. Ślusarczyk i J. Wołek wykonując następnie plan i opis obiektu.

Historia dokumentacji

Obecną dokumentację po uzupełnieniu obserwacji sporządzili 12 września 2013 r. W. Mindewicz i K. Recielski. Pomiary wykonano busolą Sisteco i taśmą parcianą. Lokalizację otworu zrobiono odbiornikiem GPS Garmin.
Plan wg J. Nowaka.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Nowak J. 2007a (dane lokalizacyjne, morfometryczne, plan, informacje o osadach, florze i faunie); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie