Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Rura przy Oknie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-09.39
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′14,50″, φ: 49°14′09,70″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory dolny - ku W, 1200 m n.p.m
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1210
Wysokość względna [m] 70
Głębokość [m] 10,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 10,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
25
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, w lewym orograficznie zboczu środkowej części Wąwozu Kraków.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem Wąwozu Kraków w jego środkowej części dochodzimy do miejsca, gdzie wąwóz zakręca pod kątem prostym w prawo. Za zakrętem po prawej stronie znajduje się wylot stromego i wąskiego żlebu, w którym ok. 50 m nad jego podstawą widać jeden z otworów Jaskini pod Oknem T.E-09.10. Podchodzimy żlebem do otworu jaskini i wspinamy się do wyżej położonego otworu Krakowskiego Okna T.E-09.09, a następnie kilka metrów do góry (trudności III) do widocznego dolnego otworu Rury przy Oknie T.E-09.39. Dojście i zwiedzenia trudne. Wymaga użycia sprzętu i znajomości technik wspinaczkowych.
Opis jaskini

Za przewieszającym się dolnym otworem, o owalnym kształcie i wysokości 2 m, korytarz rozdziela się w dwóch kierunkach. Dolne rozgałęzienie początkowo stromo, a dalej łagodniej wznosi się i po ok. 7 m kończy się ślepo. Drugi korytarz zaczyna się 4 m kominkiem ( trudności III), za którym korytarz stromo wznosi się do górnego otworu. Górny otwór ma półokrągły kształt, 1 m wysokości i 0,8 m szerokości przy podstawie.

Jaskinia rozwinęła się na rozmytej szczelinie w wapieniach malmoneokomu autochtonicznej serii wierchowej. Ściany obiektu są lite, a spąg skalisty. W namulisku występuje zwietrzelina oraz glina ze skorupkami ślimaków i odchodami nietoperzy.

W jaskini występuje światło rozproszone, które nie dociera jedynie do końca dolnego korytarza. Obiekt jest suchy poza końcem dolnego korytarza, gdzie jest wilgotno. Wyczuwa się ruch powietrza pomiędzy otworami.

W otworach rosną glony, porosty, mchy i paprocie. J. Nowak obserwował również wątrobowce.

W jaskini występują pająki i ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Wcześniej zlokalizowane otwory jaskini zostały osiągnięte przez M. Czart i J. Nowaka 9 września 2006 r., wtedy też sporządzono jej plan i opis.

Historia dokumentacji

Obecną dokumentację jaskini po uzupełnieniu obserwacji sporządzili 13 września 2013 r. W. Mindewicz i K. Recielski. Pomiary wykonano busolą Sisteco i taśmą parcianą.
Plan wg J. Nowaka.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Nowak J. 2006a (dane lokalizacyjne, morfometryczne, plan, informacje o osadach, florze i faunie); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie