Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Upłazkowa Szczelina
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-09.44
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′38,75″, φ: 49°14′15,43″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1490
Wysokość względna [m] 320
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 1
Deniwelacja [m] 1
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6,80
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu środkowej części Wąwozu Kraków, w Upłazkowej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem Wąwozu Kraków dochodzimy do rozszerzenia zwanego Rynkiem Krakowskim. Stąd stromo do góry idziemy pod przewieszonymi skałami Ptakowej Turni ścieżką wiodącą na Przełączkę za Saturnem. Dochodzimy do szerokiego piargu opadającego spod Upłazkowej Turni i dalej podchodzimy stromo wzdłuż piargu do zwężenia Upłazkowego Kotła. Stąd w lewo wspinamy się stromym żlebem prowadzącym na Upłazkowi Wrótka. Po osiągnięciu półki pod przewieszoną ścianą wspinamy się wzdłuż szczeliny do widocznego, dużego otworu Upłazkowej Koleby T.E-09.43 (trudności III). Stąd dalej zachodem ok. 30 m do otworu Upłazkowej Szczeliny (trudności I-II). Dojście trudne wymaga użycia sprzętu i znajomości technik wspinaczkowych, zwiedzanie łatwe
Opis jaskini

Otwór ma kształt skośnie nachylonego w lewo, wąskiego trójkąta. Za otworem po prawej stronie opada niewielki korytarzyk zakończony ślepo. Po lewej znajduje się skośna wnęka.

Schronisko rozwinęło się na szczelinie międzyławicowej w wapieniach urgonu autochtonicznej serii wierchowej.

Wewnątrz jest widno i sucho, a na końcu korytarzyka po prawej wilgotno. Szczelina w całości znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Przy otworze rosną glony, porosty, mchy, paprocie i rośliny zielne.

Fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji

Do wcześniej zlokalizowanego, dobrze widocznego otworu dotarli J. Nowak i M. Pindel 23 lipca 2006 r. Wtedy też sporządzony został plan i opis obiektu.

Historia dokumentacji

Dokumentację opracował K. Recielski na podstawie materiałów J. Nowaka.

Plan wg J. Nowaka.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Nowak J. 2006a (dane lokalizacyjne, morfometryczne, plan, informacje o osadach, florze i faunie); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie