Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Tunel pod Upłazkowym Przechodem
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-09.46
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′40,76″, φ: 49°14′16,40″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory 2 - ku górze, 3 - ku W
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1555
Wysokość względna [m] 390
Głębokość [m] 4,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu środkowej części Wąwozu Kraków, w Upłazkowej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem Wąwozu Kraków dochodzimy do rozszerzenia zwanego Rynkiem Krakowskim. Stąd idziemy stromo do góry ścieżką pod przewieszonymi skałami Ptakowej Turni wiodącą na Przełączkę za Saturnem. Ścieżką dochodzimy do szerokiego piargu opadającego spod Upłazkowej Turni. Podchodzimy stromo wzdłuż piargu do Upłazkowego Kotła. W miejscu, gdzie dalszą drogę zagradza pionowa ściana skręcamy w lewo na trawiasto-piarżysty zachód, którym podchodzimy do głębokiej nyży. Z niej wzdłuż szczeliny wspinamy się ok. 8 m. (trudności II-III) do otworu Lustrzanego Korytarza T.E-09.45. Stąd dalej idziemy zachodem ok. 30 m (trudności I-II) pod Upłazkowy Przechód do szukanych otworów. Otwory tunelu można też osiągnąć podchodząc na Upłazkowy Przychód od strony Żlebu nad Pisaną. Dojście i zwiedzanie trudne wymaga użycia sprzętu i znajomości technik wspinaczkowych.
Opis jaskini

Tunel posiada 3 otwory. Otwór górny eksponowany na stronę Żlebu nad Pisaną ma półokrągły kształt z kamieniami w dnie. Za otworem opada korytarz nieznacznie rozszerzając się. Tu w stropie znajduje się drugi otwór, a na końcu korytarza otwór trzeci.

Rozwinął się na skośnej szczelinie miedzyławicowej w wapieniach urgonu autochtonicznej serii wierchowej. Na ścianach obserwowano brekcję skalną. W namulisku występuje rumosz skalny i glina.

Obiekt jest widny i suchy, w całości w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Przy otworze rosną glony, porosty, mchy, paprocie i rośliny zielne.

Z fauny obserwowano ślimaki

Historia badań
Historia eksploracji

O Tunelu bez podawania nazwy wspomina W. Cywiński (1996) i ocenia jego długość na 10 m. Do otworów schroniska 26 sierpnia 2006 r. dotarł zespół: J. Matras, J. Nowak i J. Ślusarczyk. Tego samego dnia J. Matras i J. Nowak sporządzili plan i opis.

Historia dokumentacji

Dokumentację opracował K. Recielski na podstawie materiałów J. Nowaka.
Plan wg J. Nowaka.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Cywiński W. 1996 (wzmianka bez podania nazwy); Nowak J. 2006a (dane lokalizacyjne, morfometryczne, plan, informacje o osadach, florze i faunie); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie