Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Wyżni Okap nad Tomanową
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-11.17
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′03,71″, φ: 49°13′47,39″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1963
Wysokość względna [m] 463
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 3
Deniwelacja [m] 3
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Tomanowa, na prawym orograficznie zboczu górnej części doliny, w Rzędach Tomanowych.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Zielonym szlakiem turystycznym wiodącym z Doliny Tomanowej na Chudą Przełączkę podchodzimy do miejsca widokowego zwanego Kazalnicą. Stąd stromo do góry podchodzimy Tomanowym Grzbietem, trawersując w kierunku wschodnim ok. 300 m pod skałami. U podstawy skał w niewielkim zagłębieniu znajdujemy otwór Tomanowego Okapu T.F-11.07. Stąd trawersujemy na wschód ok. 80 m pod kolejną skałkę z widocznym SE otworem Okna nad Tomanową T.F-11.10. Stąd trawersujemy dalej na wschód ok. 150 m do trzeciego, niedużego i piarżystego żlebu, którym podchodzimy kilkanaście metrów do otworów widocznych w ścianie. Wyższy otwór nad podstawą ściany to Wyżni Okap nad Tomanową T.F-11.17. Dojście nieco trudne, zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór obiektu jest półokrągły, o wysokości 4 m i szerokości 4,5 m w podstawie. Za otworem znajduje się obszerna wnęka z kilkoma odnogami. Do końca prawej części wnęki dostajemy się pokonując dwa niewielkie prożki o wysokości 1 i 1,5 m. Część lewa wnęki z progiem o wysokości 0,5 m na końcu jest nieco dłuższa.

Okap powstał w wapieniach triasu autochtonicznej serii wierchowej. Ściany okapu są zwietrzałe. Na spągu zalega gruz skalny.

Obiekt jest widny i wilgotny. W całości znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

W okapie rosną glony, porosty, mchy, trawy i rośliny zielone.

J. Nowak obserwował pająki i kosarze.

Historia badań
Historia eksploracji

Obiekt był zapewne znany od dawna dotychczas nie został jednak uwzględniony w literaturze. Został odnaleziony przez J. Nowaka 21 czerwca 2008 r., który sporządził pierwszy opis i plan.

Historia dokumentacji

Obecną dokumentację obiektu po uzupełnieniu obserwacji sporządzili 2 listopada 2013 r. P. Podobiński i K. Recielski. Pomiary wykonano busolą Sisteco i taśmą parcianą. Lokalizację otworu zrobiono odbiornikiem GPS Garmin.
Plan wg J. Nowaka.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Nowak J. 2008b (dane lokalizacyjne, morfometryczne, plan, informacje o osadach, florze i faunie); Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie