Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia w Smreczyńskim Wierchu
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.J-10.01
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′07,76″, φ: 49°12′20,66″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 2003
Wysokość względna [m] 550
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, Smreczyński Wierch.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Ze wschodniego wierzchołka Smreczyńskiego Wierchu obniżamy się ok. 100 m ścieżką w kierunku Smreczyńskiej Przełęczy do podstawy skał budujących wierzchołek na wysokości ok. 2000 m n.p.m. Jaskinia znajduje się tuż przy ścieżce po lewej stronie w niewielkiej ściance skalnej, około 3 m nad jej podstawą. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o wysokości 0,8 m i szerokości 0,7 m wprowadza do prostego korytarza o długości 4 m. Tuż przy otworze z lewej strony otwiera się prostopadła do głównego korytarza szczelina o szerokości 0,3 m i długości 2,5 m. Szczelina ta na końcu rozszerza się i jest zagruzowana kamieniami, pomiędzy którymi widać niedostępne połączenia z powierzchnią.

Jaskinia rozwinęła się w skałach metamorficznych trzonu krystalicznego Tatr Zachodnich. Ma genezę erozyjno-wietrzeniową. Ściany obiektu są lite, miejscami zwietrzałe. Na spągu zalegają kamienie i gruz skalny.

Obiekt jest wilgotny. Światło rozproszone dociera do końca jaskini. W całości znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

W otworze i na ścianach jaskini występują porosty i mchy.
Fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia mogła być znana od dawna. Jest dobrze widoczna ze ścieżki wiodącej główną granią Tatr. Mogła służyć jako schronienie, o czym świadczy znaleziona wewnątrz zardzewiała puszka. Nie była dotychczas wzmiankowana w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządzili 9 listopada 2013 r. K. Recielski i P. Ruszkiewicz. Pomiary wykonano busolą Sisteco i taśmą parcianą. Lokalizację otworu zrobiono odbiornikiem GPS Garmin.
Plan opracował K. Recielski.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy, błąd w zapisie numeru inwentaryzacyjnego - jest T.I, winno być T.J)
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie