Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Koszowa
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-22.02
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 20°03′34,90″, φ: 49°14′56,90″
Gmina Bukowina Tatrzańska (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1790
Wysokość względna [m] 425
Głębokość [m] 10
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 10
Długość [m]
w tym szacowane [m]
14,20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Pańszczyca, masyw Małej Koszystej, ok. 425 m nad Waksmundzką Polaną.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dojście prowadzi szlakiem turystycznym z Brzezin przez Psią Trawkę w Dolinie Suchej Wody. Dalej idziemy szlakiem czerwonym w kierunku Polany Waksmundzkiej. Tu przechodzimy na skraj polany położony bezpośrednio pod zboczem opadającym z Malej Koszystej. Tu rozpoczynamy strome podejście ok. 400 m wyraźnym żlebem opadającym na Polanę Waksmundzką. Otwór znajduje się w zboczu ok. 50 m nad żlebem, po prawej orograficznie stronie od szerokiego leja krasowego.
Opis jaskini

Jaskinię tworzy pojedyncza komora utworzona na pęknięciu międzyławicowym. Prowadzi do niej niewielki otwór o wymiarach 1x1,5 m, usytuowany w stropie komory. Pionową szczeliną o szerokości ok. 1 m zjeżdżamy na spąg położony 8 m niżej. Komora ma charakter zawaliskowy. Spąg opada w kierunku północno-zachodnim zamykając dalszą drogę zawaliskiem.
Jaskinia rozwinęła się w wapieniach z przewarstwieniami dolomitów i wapieni dolomitycznych triasu środkowego (anizyk) serii wierchowej. Wychodnie skał węglanowych układają się tutaj równoleżnikowo, ze wschodu na zachód, w obrębie elewacji Koszystej, charakteryzują się znaczną redukcją.
Ku północy od otworu miejsce skał węglanowych stopniowo zajmują granitoidy trzonu tatrzańskiego.
Jaskinia ma charakter zawaliskowy. Ściany są spękane, pęknięcia nawiązują do przebiegu uławicenia. Spąg pokrywa gruby autochtoniczny rumosz wapienny. W jaskini występuje niewielka ilość odłamków skał krystalicznych, granitoidów pochodzących z powierzchni.
Jaskinia jest sucha, bez przewiewu. Światło sięga około 10 m w głąb.
Otwór obrasta murawa wysokogórska.
Fauny nie zaobserwowano.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinię odkrył Z. Tabaczyński (Speleoklub Tatrzański) w dniu 15 kwietnia 2008 r. Obiekt wcześniej nie był wzmiankowany w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację sporządził Z. Tabaczyński w październiku 2008.
Plan opracował Z. Tabaczyński.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Zbigniew Tabaczyński
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan Podgląd grafiki przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie