Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dojście prowadzi szlakiem turystycznym z Brzezin przez Psią Trawkę w Dolinie Suchej Wody. Dalej idziemy szlakiem czerwonym w kierunku Polany Waksmundzkiej. Przechodzimy na skraj polany położony bezpośrednio pod zboczem opadającym z Malej Koszystej. Tu rozpoczynamy strome podejście ok. 435 m wyraźnym żlebem opadającym na Polanę Waksmundzką. Otwór znajduje się w zboczu ok. 80 m nad żlebem, po prawej orograficznie stronie od jedynego w tym rejonie leja krasowego. Otwór znajduje się w miejscu, gdzie skały węglanowe zanikają na powierzchni, a w ich miejsce pojawiają się granitoidy trzonu krystalicznego.

Jaskinię tworzy szczelina utworzona na pęknięciu międzyławicowym. Prowadzi do niej niewielki otwór 0,5x0,5 m. Pochyłą szczeliną o szerokości ok. 0,5 m zjeżdżamy lub schodzimy na spąg położony 5 m niżej. Szczelina rozszerza się tworząc niewielką komorę. Strop nawiązuje do przebiegu ławic. Północno-wschodnia część komory styka się ze skałami trzonu krystalicznego. Strop w tej części komory tworzą zaklinowane ostrokrawędziste skały krystaliczne. Drogę w dół zamyka zawalisko opadające stromo w kierunku północno-zachodnim.

Jaskinia rozwinęła się w wapieniach triasu środkowego z przewarstwieniami dolomitów i wapieni dolomitycznych (anizyk) serii wierchowej. Wychodnie skał węglanowych układają się tutaj równoleżnikowo, ze wschodu na zachód. W obrębie elewacji Koszystej charakteryzują się znaczną redukcją. Otwór jaskini znajduje się na styku skał węglanowych z granitoidami trzonu tatrzańskiego.

Jaskinia ma charakter rozmytej szczeliny. Ściany są spękane, a pęknięcia nawiązują do przebiegu uławicenia. Spąg opada w kierunku północno-zachodnim. Tworzy go gruby autochtoniczny rumosz wapienny przemieszany z granitoidami przesypującymi się z miejsca, gdzie dochodzi do kontaktu komory ze skałami krystalicznymi.

Jaskinia jest sucha, jedynie w okresie wiosennych roztopów i po opadach ze skał trzonu krystalicznego wypływa woda. W jaskini nie zaobserwowano przewiewu. Światło sięga około 4 m w głąb.

Otwór obrasta murawa wysokogórska.

Fauny nie zaobserwowano.

Jaskinię odkrył Z. Tabaczyński (Speleoklub Tatrzański) w dniu 15 kwietnia 2008 r. Obiekt wcześniej nie był wzmiankowany w literaturze.

Dokumentację sporządził Z Tabaczyński w październiku 2008 r.
Plan opracował Z. Tabaczyński.

Jaskinie TPN 2016 (plan i opis inwentarzowy).