Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia pod Łodzikami
Inne nazwy
Nr inwentarzowy G-1.13
Region Region Świętokrzyski
Współrzędne WGS84 λ: 20°37′08,00″, φ: 50°51′41,00″
Gmina Kielce (gm. miejska)
Powiat Kielce
Województwo świętokrzyskie
Właściciel terenu Komunalny
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu W
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 271
Wysokość względna [m] 18
Głębokość [m] 4
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4
Długość [m]
w tym szacowane [m]
21
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Miasto Kielce, nieczynny kamieniołom Kadzielnia w centrum miasta, park miejski.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się we wschodniej ścianie nieczynnego kamieniołomu Kadzielnia. Dojście prowadzi od ulicy Krakowskiej główną ścieżką spacerową do miejsca, gdzie wschodnia ściana kamieniołomu nabiera charakteru gruzowego osypiska z widocznym pośrodku dużym filarem skalnym. Stąd należy się wspiąć po usypisku (około 20 m), obchodząc filar z zachodniej strony i dochodząc do północnego otworu Jaskini Wschodniej. Otwór Jaskini pod Łodzikami zlokalizowany jest około 10 m na północny-zachód od wejścia do Jaskini Wschodniej. Dojście po stromym, ruchomym usypisku, zwiedzanie niezbyt bezpieczne ze względu na możliwość obrywów. Otwór jaskini bywa czasami zasypywany obrywami skalnymi z górnej części ściany kamieniołomu.
Opis jaskini

Niewielki, sztuczny, szczelinowaty otwór jaskini ma wysokość 0,7 m i szerokość 0,5 m. Ciasny i krótki (długości 1,5 m) korytarzyk rozwinięty zaraz za otworem doprowadza do progu o wysokości 2 m, zbudowanego z zaklinowanego w szczelinie bloku skalnego. Za progiem korytarz znów obniża się i poszerza w nieregularną komorę krasową o długości 5 m, wysokości do 2,5 m i szerokości 2,5 m, przedzieloną pośrodku zawaliskową grupą dużych bloków skalnych. W kierunku północno-zachodnim komora wznosi się ku górze i kończy progiem skalnym o wysokości 1,6 m, za którym znajduje się ciasna szczelina zablokowana gruzem skalnym. Tuż przed progiem odchodzi w kierunku południowo-wschodnim krótki korytarzyk zamknięty dużym blokiem skalnym, za którym widoczne dalsze, tymczasem jednak niedostępne pustki. W południowej części komory znajdują się wejścia do dwu kilkumetrowych korytarzyków tworzących pętlę. Natomiast w jej północnej części, tuż obok wejścia rozwija się ciasna, meandrująca szczelina połączona zaciskiem z krótkim (długości 3 m) korytarzykiem, który kończy się szczeliną nie do przejścia.
Jaskinia pod Łodzikami występuje w obrębie wapieni dewonu górnego (franu). Powstała w wyniku krasowego poszerzenia szczelin ciosowych. Namulisko ma charakter głównie gliniasty, miejscami pokryte jest gruzem i blokami skalnymi.
Obiekt jest wilgotny, światło sięga do początków głównej komory. Flory nie stwierdzono. Faunę jaskini reprezentują pająki, komary i inne muchówki. Napotkano też ślady kuny Martes sp.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwory jaskini odsłonięte zostały podczas eksploatacji wapieni prowadzonej w kamieniołomie do 1963 r. Główny ciąg jaskini odkryty został przez J. Gubałę i A. Kaszę 28.05.1995 r., korytarzyk za zaciskiem osiągnął Z. Grzela 4.10.1995 r.
Jaskinia była wzmiankowana w notatce o inwentaryzacji jaskiń świętokrzyskich (Kasza, Gubała 1995).

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządzili 20.10.1995 r. J. Gubała i A. Kasza. Lokalizację otworu schroniska wykonał 6.01.2009 r. A. Kasza przy pomocy odbiornika GPS Map60CSx. Zaktualizował A. Kasza w 2009 r.
Plan opracowali J. Gubała, A. Kasza.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kasza A., Gubała J. 1995 (odkrycie); Jaskinie Regionu Świętokrzyskiego 1996 (dokumentacja, plan); Urban J., Gubała, J., Kasza A. 1997a (fotografia otworu); Wąsikowski A. 2007 (wzmianka).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Andrzej Kasza
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie