Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia w Skotnikach Górnych
Inne nazwy
Nr inwentarzowy N-2.15
Region Niecka Nidziańska
Współrzędne WGS84 λ: 20°38′57,00″, φ: 50°25′29,00″
Gmina Wiślica (gm. miejsko-wiejska)
Powiat buski
Województwo świętokrzyskie
Właściciel terenu Prywatny
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 204
Wysokość względna [m] 0
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
31
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Jaskinia położona jest na stoku gipsowego wzgórza około 750 m na północ od Skotnik Górnych. Otwór znajduje się w obrębie niewielkiej gipsowej ścianki.
Opis drogi dojścia do otworu
Od drogi w Skotnikach Górnych (w miejscu, gdzie od południa dochodzi asfaltowa droga od Skotnik Górnych) idziemy na północny-wschód wyraźną drogą polną. Po około 750 m, docieramy do niewielkich skałek położonych na południowym stoku gipsowego wzgórza. Następnie przechodzimy przez rów odwadniający i kierujemy się w zachodnią część skałek, gdzie znajduje się duży otwór Jaskini Lisiej. Niski otwór jaskini zlokalizowany jest około 20 m na południowy wschód od otworu Jaskini Lisiej. Dojście bez trudności. Zwiedzanie nieco trudne (ciasno).
Opis jaskini

Otwór jaskini jest naturalny, ma szerokość 2 m, wysokość 0,8 m i trójkątny kształt. Za otworem rozciąga się prawie 30 m długości, niski (do 0,5 m) korytarz krasowy o szerokości do 6 m., w końcowej części przechodzący w niedostępną szczelinę.

Jaskinia występuje w gipsach szkieletowych mioceńskiej serii osadów ewaporatowych. Dno korytarza pokryte jest czarnym, gliniastym namuliskiem.

Rozproszone światło sięga kilka metrów za otwór jaskini. Obiekt jest suchy. Obserwacji flory nie prowadzono. Faunę reprezentują liczne pająki. Widoczne są również ślady pobytu lisa Vulpes vulpes (L.).
Historia badań
Historia eksploracji
W ramach inwentaryzacji jaskiń Niecki Nidziańskiej jaskinia została udokumentowana (opis, plan i przekrój) 8.11.1998 r. przez J. Gubałę i A. Kaszę. Poznano wówczas jaskinie na odcinku około 20 m Dalszej eksploracji dokonali w październiku 2000 r. grotołazi z Wałbrzyskiego Klubu Górskiego i Jaskiniowego (M. Daszkiewicz, S. Lewandowski, D. Kubiak, E.i L. Wieczorkowie i A.Wojtoń) (Wojtoń 2001).
Historia dokumentacji
Dokumentację jaskini sporządził w październiku 2000 r. A. Wojtoń (Wojtoń 2001).
Lokalizację otworu schroniska wykonał 29.03.2009 r. A. Kasza przy pomocy odbiornika GPS Map60 CSx. Zaktualizował A. Kasza (2009 r.).
Plan opracował A. Wojtoń.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie Niecki Nidziańskiej 1998 (dokumentacja, plan ); Wojtoń A. 2001 (odkrycie dalszej części jaskini).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Andrzej Kasza
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie