Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Ucho Olki
Inne nazwy Ucho Olki
Nr inwentarzowy N-2.38
Region Niecka Nidziańska
Współrzędne WGS84 λ: 20°40′14,00″, φ: 50°25′09,00″
Gmina Wiślica (gm. miejsko-wiejska)
Powiat buski
Województwo świętokrzyskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Rezerwat przyrody "Skorocice"
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu S
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 205
Wysokość względna [m] 5
Głębokość [m] 7,20
Przewyższenie [m] 1,60
Deniwelacja [m] 8,80
Długość [m]
w tym szacowane [m]
79
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Jaskinia znajduje się w górnej części Doliny Skorocickiej na prawym zboczu w obrębie odsłoniętych gipsowych ścian.
Opis drogi dojścia do otworu
Na teren rezerwatu wchodzimy niebieskim szlakiem turystycznym Wiślica-Pińczów. Po przejściu około 35 m (licząc od wejściowej bramki) kierujemy się na zachodnie zbocze doliny do zasłoniętych krzewami gipsowych ścianek. Słabo widoczny otwór jaskini znajduje się u podstawy ścianek. Dojście bez trudności, zwiedzanie trudne (pionowa studnia, ciasne, niskie i błotniste korytarzyki). Dostęp do jaskini
Opis jaskini

Otwór jaskini jest naturalny, ma szerokość 5,5 m oraz wysokość do 1,7 m. Prowadzi do wnęki, w której dnie znajdująsię wyloty dwóch studzienek o głębokości 2,5 m. Studzienka zachodnia (niżej położona) przechodzi w krasową salkę o długości 4 m i szerokości do 4 m, rozwiniętą na wyraźnej szczelinie. Dno salki stromo opada w kierunku północnym. Studzienka wschodnia (wyższa) również łączy się z tą salką. Z salki odchodzi kilka bocznych korytarzy położonych na różnych wysokościach. Od północnej jej krańca rozciąga się w kierunku SW niski Błotny Korytarz o długości 21 m. Natomiast w kierunku NE rozwija się niska salka o wymiarach 10x5,5 m z okresowym jeziorkiem. Jest to najniżej położone miejsce w jaskini (-7,2 m). W kierunku na S rozciąga się stromo nachylony Korytarz Pajęczy, w stropie którego znajduje się niewielki kominek doprowadzający do Salki z czaszkami, o dnie pokrytym glebą. Salka ta znajduje się blisko powierzchni terenu (w rejonie otworu wejściowego jaskini).

Jaskinia występuje w obrębie gipsów szklicowych mioceńskiej serii osadów ewaporatowych. Dno jaskini pokrywa gruz skalny i miejscami namulisko. Przy otworze występuje gleba.

Światło sięga do górnej części studni. Jaskinia jest wilgotna, dno sięga poziomu wód podziemnych - w najniższych punktach znajdują się jeziorka. Przy otworach mchy, glony, rośliny zielne. Fauna: muchówki, motyle: szczerbówka ksieni - Scoliopteryx libatrix (L.), pająki w tym Porrhomma sp. Stwierdzono ślady lisa Vulpes vulpes (L.).

Historia badań
Historia eksploracji
Jaskinia znana była miejscowej ludności, o czym świadczą liczne śmieci znajdujące się we wnętrzu. Została spenetrowana i skartowana w 1980 r. przez grotołazów z Sekcji Taternictwa Jaskiniowego i Alpinizmu przy Politechnice Świętokrzyskiej w Kielcach (mat arch. Bednarz 1980). Kolejnych odkryć dokonali grotołazi z Wałbrzyskiego Klubu Górskiego i Jaskiniowego. W dniu 31.03.2002 r. M. Daszkiewicz i A. Wojtoń przedłużyli Błotny Korytarz o 11 m, natomiast pod koniec sierpnia 2006 D. Guzik i A. Wojtoń wydłużyli o 7 m niską salkę z jeziorkiem we wschodniej części jaskini (Wojtoń 2002, 2006).
Historia dokumentacji
Dokumentację jaskini sporządzili w 1999 r. J. Gubała i A. oraz D. Guzik i A. Wojtoń w sierpniu 2006 r. (Wojtoń 2006). Lokalizację otworu jaskini wykonał 14.12.2008 r. A. Kasza przy pomocy odbiornika GPS Map60 CSx. Zaktualizował w 2009 r. A. Kasza.
Plan opracowali J. Gubała i A. Kasza oraz  D. Guzik i A. Wojtoń.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie Niecki Nidziańskiej 1998 (dokumentacja, plan); Gubała J., Kasza A., Urban J. 1999 (krótki opis); Chwalik A., Głazek J., Gubała J., Kasza A., Urban J. 2002 (wzmianka); Wojtoń A. 2002 (odkrycia w Błotnym Korytarzu); Urban J., Gubała J., Kasza A. 2003 (głębokość); Wojtoń A. 2006 (odkrycia ); Urban J., Andreychouk V., Gubała J., Kasza A. 2008 (wzmianka).
Materialy archiwalne
Bednarz J. 1980.
Autorzy opracowania Andrzej Kasza
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie