Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia za Filarem
Inne nazwy
Nr inwentarzowy G-1.27
Region Region Świętokrzyski
Współrzędne WGS84 λ: 20°36′60,00″, φ: 50°51′41,00″
Gmina Kielce (gm. miejska)
Powiat Kielce
Województwo świętokrzyskie
Właściciel terenu Komunalny | Rezerwat przyrody "Kadzielnia"
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory 2 - ku górze, 275 m n.p.m.
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 267
Wysokość względna [m] 14
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 8
Deniwelacja [m] 8
Długość [m]
w tym szacowane [m]
11,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Jaskinia zlokalizowana jest w południowo-zachodniej ścianie Skałki Geologów w obrębie nieczynnego kamieniołomu Kadzielnia w centrum miasta.
Opis drogi dojścia do otworu
Do otworu 1 dochodzi się od południowo-zachodniego krańca wyrobiska wzdłuż południowej ściany Skałki Geologów. Zlokalizowany jest za kępą drzew na ścianie, ponad pionową szczeliną krasową. Natomiast otwór 2 położony jest obok głównego otworu Jaskini Jeleniowskiej (dojście od góry Skałki Geologów). Dojście do otworu 1 wymaga łatwej wspinaczki, dojście do otworu 2 bez większych trudności. Przy zwiedzaniu przydatna lina. Dostęp do jaskini możliwy jest po uzyskaniu zezwolenia Regionalnego Konserwatora Przyrody w Kielcach.
Opis jaskini
Otwór 1 jest sztuczny, duży, zwieńczony półokrągłym łukiem. Ma wysokość 4 m i szerokość 3,8 m. Natomiast otwór 2 jest naturalny i ma charakter pionowej studzienki o średnicy 1,5 m i głębokości 1,5 m. Jaskinia stanowi biegnący stromo pod górę korytarz krasowy przechodzący wyżej w pionową studzienkę otworu 2. Za otworem po prawej stronie znajduje się wnęka o głębokości 2 m. Dno korytarza pokryte jest gliniastym namuliskiem, w stropie występują polewy z drobnymi naciekami typu "popcorn". Jaskinia występuje w obrębie wapieni górnodewońskich (franu). Jest formą krasową rozwiniętą wzdłuż szczelin ciosowych.
Obiekt jest wilgotny, rozproszone światło sięga do jego końca. Przy otworze 1 występują glony, trawy i małe drzewka, a przy otworze 2 trawy. Faunę jaskini reprezentują pająki, muchówki, motyle z gatunków rusałka pawik Inachis io (L.) i szczerbówka ksieni Scoliopteryx libatrix (L.) a także ślimaki świdrzykowate (Clausilidae) oraz równonogi (Isopoda) reprezentowane prawdopodobnie przez stonogę murową Oniscus asellus L.
Historia badań
Historia eksploracji
Otwór 1 jaskini został odsłonięty podczas eksploatacji wapieni w kamieniołomie. Plan i opis jaskini tej części jaskini został opublikowany w prasie codziennej (Wołoszyn 1962b). Jaskinia była wymieniana przez Wołoszyna (1962a) oraz Wołoszyna i Wójcika (1965). Otwór 2 powstał wiosną (kwiecień-maj) 2005 r. po oberwaniu się bloków skalnych tworzących zawalisko w górnej części głównego korytarza (Kasza 2005a).
Historia dokumentacji
Dokumentację jaskini opracowali 17.08.1996 r. J. Gubała i A. Kasza. Aktualizację dokumentacji sporządzili 23.06.2005 r. J. Jach, A. Kasza i M. Saganowski. Lokalizację otworu schroniska wykonał 14.10.2008 r. A. Kasza przy pomocy odbiornika GPS Map60CSx. Zaktualizował A. Kasza w 2009 r.
Plan opracowali J.Gubała, J. Jach, A. Kasza, M.Saganowski.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wołoszyn B.W. 1961b (wzmianka); Wołoszyn B.W. 1962a (brak nietoperzy); Wołoszyn B.W. 1962b (opis, uproszczony plan); Wołoszyn B.W., Wójcik Z. 1965 (ogólna lokalizacja); Wołoszyn B.W 1977 (ogólna lokalizacja); Jaskinie Regionu Świętokrzyskiego 1996 (dokumentacja, plan); Bujna E., Klauzińska M. 1997 (wzmianka o braku nietoperzy); Paszkowski M. 2001, wkładka ( lokalizacja na fotografii Skałki Geologów); Kasza A. 2005a (odkrycie 2 otworu, szkic położenia w Skałce Geologów); Wąsikowski A. 2007 (wzmianka).
Materialy archiwalne
Wołoszyn B.W., Wołoszyn K.P. 1990.
Autorzy opracowania Andrzej Kasza
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie