Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Psia
Inne nazwy
Nr inwentarzowy G-2.27
Region Region Świętokrzyski
Współrzędne WGS84 λ: 20°21′46,00″, φ: 50°50′41,00″
Gmina Chęciny (gm. miejsko-wiejska)
Powiat kielecki
Województwo świętokrzyskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Rezerwat przyrody "Góra Miedzianka"
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 283
Wysokość względna [m] 0
Głębokość [m] 4
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4
Długość [m]
w tym szacowane [m]
16,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Miedzianka. Jaskinia znajduje się u podstawy południowej ściany nieczynnego, południowego kamieniołomu wapieni zlokalizowanego u wschodniego podnóża wzniesienia Miedzianka.
Opis drogi dojścia do otworu
Ze wsi Miedzianka idziemy bitą drogą omijającą od wschodu wzgórze w kierunku wieży szybowej dawnej kopalni miedzi (na północ, później na zachód). Na wysokości wzgórza przy skręcie drogi ku północy kontynuujemy marsz w kierunku zachodnim drogą polną. Na jej rozwidleniu wybieramy zarastającą roślinnością, ale wyraźną jeszcze drogę wchodzącą do sztucznego wąwozu, który przechodzi w kamieniołom. Dojście i zwiedzanie bez trudności. Dostęp do jaskini możliwy jest po uzyskaniu zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Kielcach.
Opis jaskini
Otwór jest sztuczny, ma owalny kształt, wysokość 0,8 m i szerokość 1,2 m. Wprowadza do korytarza, który w odległości 1,5 m od wejścia podcięty jest niewielkim prożkiem. Za prożkiem wrzecionowaty w przekroju, prosty korytarz o długości 10 m biegnie na południe nieznacznie opadając. Na końcu zwęża się on w szczelinę o szerokości 20cm wypełnioną brązowym osadem piaszczysto-ilastym. Na około 5 m przed końcem w prawo odchodzi korytarzyk doprowadzający po 2 m do owalnej, niskiej salki (wysokości 0,5 m), kończącej się ślepo.
Jaskinia rozwinęła się w wapieniach dewonu górnego. Jej spąg pokrywa gruz skalny, w końcowej części występuje namulisko piaszczysto-ilaste. W otworze po prawej stronie na ścianie znajduje się szczotka kalcytowa o niewielkich kryształach.
Obiekt jest suchy. Dopływ światła utrudnia roślinność drzewiasto-krzewiasta rosnąca w okolicach otworu. Rozproszone światło dzienne sięga około 4 m w głąb jaskini. W mroźne zimy obserwowano wypływ ciepłego powietrza z jaskini, co powodowało powstawanie szadzi na ścianach w otworze. Intensywny wypływ powietrza świadczyć może o połączeniu jaskini z rozwiniętym w pobliżu rozległym systemem Jaskini w Sztolni Teresa na Miedziance.
W otworze występuje roślinność zielna, na ścianach rosną mchy i glony. Faunę reprezentują pająki, muchówki i motyle.
Historia badań
Historia eksploracji
Otwór jaskini został odsłonięty w trakcie eksploatacji kamieniołomu. Wcześniej jednak obiekt był przedmiotem penetracji górniczej (prowadzonej na tym terenie od XIV wieku) i nosi ślady zniszczeń antropogenicznych. Jest on silnie zanieczyszczony śmieciami.
Historia dokumentacji
Dokumentację jaskini sporządził Krzysztof Recielski przy współpracy Agnieszki Gajewskiej.. Geodezyjny pomiar wysokości otworu wykonał zespół pod kierownictwem Wiesława Wilka - 8.06.1996 r. Dane zaktualizował K. Recielski (2009 r.).
Plan opracował Krzysztof Recielski.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie Regionu Świętokrzyskiego 1996 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie