Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Grota w Jaworzyńskim Żlebie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.A-24.02
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 20°04′26,90″, φ: 49°16′55,50″
Gmina Poronin (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 980
Wysokość względna [m] 20
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
8,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Łężna, w skałach prawego (or.) zbocza Jaworzyńskiego Żlebu, około 20 m. ponad dnem Jaworzyńskiego Żlebu, około 20 m. za pierwszym skalnym progiem w żlebie.
Opis drogi dojścia do otworu
Grota znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Od asfaltowej szosy Zakopane – Łysa Polana, na wysokości odejścia drogi do Małego Cichego wchodzimy w leśny dukt, którym idziemy około 800 m. do jego przecięcia z Łężnym Potokiem. Stąd idąc łożyskiem potoku dochodzimy do skalnego wąwozu Jaworzyńskiego Żlebu, a nim do pierwszego progu o wysokości około 5 m. Około 50 m. przed tym progiem wchodzimy na prawe (or.) zbocze żlebu i około 15 m. ponad jego dnem idziemy na południe. Po około 100 m. trafiamy na boczny, dość stromy żleb, którym schodzimy do Jaworzyńskiego Żlebu za pierwszym progiem skalnym. Stąd wspinamy się 20 m. na prawe (or.), bardzo strome zbocze żlebu na niewielką półkę, która po kilku metrach doprowadza nas do otworu jaskini. Dojście i zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór jest dobrze widoczny z dna Jaworzyńskiego Żlebu. Ma kształt łuku o wysokości 1,6 m i podstawie 6,5 m. Za otworem znajduje się szeroki na 3 m korytarz o długości 6,5 m i wysokości 1,5 m. W końcowej części korytarza znajduje się niewielka kieszeń skalna o szerokości 1 m i długości 1,5 m; podobna, lecz nieco mniejsza kieszeń, znajduje się tuż za otworem po prawej stronie.

Grota rozwinęła się w wapieniach murańskich serii reglowej dolnej. Jest to nisza zakolowa powiększona przez procesy wietrzenia mrozowego. Ściany jaskini są lite, w okolicy otworu zwietrzałe. Gliniaste namulisko jest wymieszane z drobnoziarnistą zwietrzeliną wapieni. W kilku miejscach występuje autochtoniczny gruz skalny. W środkowej części korytarza znajduje się kilka dużych kamieni. W otworze występuje humus.

Cała grota jest widna i sucha, a jej mikroklimat uzależniony jest od warunków atmosferycznych. W otworze oraz dwa metry w głąb występuje roślinność zielona, w głębi porosty. Szczegółowe badania fauny nie były prowadzone.

Historia badań
Historia eksploracji

Grota mogła być znana od dawna. Może jej dotyczyć wzmianka Wrzoska (1933) o niewielkich jamach powstałych przez nierównomierne wietrzeni skał w Jaworzyńskim Żlebie. O niewielkich jaskiniach w dolinkach opadających ku północy z Kop Sołtysich wspomina również Zwoliński (1955).

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządzili w dniu 26 listopada 2000 r. A.Gajewska i K. Recielski przy współpracy J. Panka. Pomiary wykonano busolą Sisteco i taśmą parcianą. Zaktualizował K. Recielski (2009 r.). W 2016 r. F. Filar zweryfikował położenie otworu, mierząc współrzęne geograficzne GPS.
Plan opracował K. Recielski.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wrzosek, A. 1933 (wzmianka); Zwoliński, S. 1955b (wzmianka); Jaskinie TPN 2002 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Krzysztof Recielski
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie