Dane szczegółowe jaskini
| Nazwa | Jaskinia w Zamczysku |
| Inne nazwy | |
| Nr inwentarzowy | K.Bm-02.24 |
| Region | Karpaty |
| Współrzędne WGS84 | λ: 19°18′16,08″, φ: 49°44′51,72″ |
| Gmina | Łękawica (gm. wiejska) |
| Powiat | żywiecki |
| Województwo | śląskie |
| Właściciel terenu | Prywatny |
| Podstawa ochrony | |
| Ekspozycja otworu | E |
| Pozostałe otwory | |
| Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] | 730 |
| Wysokość względna [m] | |
| Głębokość [m] | 8,50 |
| Przewyższenie [m] | 0 |
| Deniwelacja [m] | 8,50 |
|
Długość [m]
w tym szacowane [m]
|
26
|
| Rozciągłość horyzontalna [m] | |
| Położenie geograficzne | Kocierz Górny, Ściszków Groń (779 m n.p.m.), Beskid Mały. |
| Opis drogi dojścia do otworu |
Od kościoła w Kocierzu Górnym idziemy zielonym szlakiem turystycznym prowadzącym na Madohorę aż do osiągnięcia niezalesionego grzbietu i biegnącej nim drogi. Tu opuszczamy szlak i skręcamy w prawo, a następnie idąc pod górę dochodzimy do miejsca, gdzie z lewej strony dochodzi z dołu brukowana leśna droga. Nią schodzimy w dół i osiągamy NW skraj zespołu skalnego. Znalezienie otworu może być trudne.
|
| Opis jaskini |
Przez niski przełaz lekko opadający dochodzimy do 2 m prożka. Poniżej niego wchodzimy do szczeliny rozwiniętej w kierunku NE-SW. W środkowej części ulega ona poszerzeniu. Stąd przez bardzo ciasne przejście przedostajemy się do kolejnej salki o długości ok. 3 m i dnie opadającym ku NE-SE. Na jej N krańcu znajduje się studzienka o głębokości 2,5 m z dnem pokrytym gruzem. Przy W ścianie studzienki odczuwalny jest przewiew. Stąd zaciskowym, krótkim przełazem dochodzimy do szczeliny, ciągnącej się równolegle do poprzedniej. Zwęża się ona ku górze, ma długości ok. 4 m i szerokości 0,5 do 0,9 m. W jej N części pomiędzy potrzaskanymi głazami widać poświatę. Idąc od wejścia na S poprzez 1,5 m prożek dostajemy się do niewielkiego korytarzyka o charakterze zawaliskowym. Jaskinia powstała w piaskowcach istebniańskich dolnych w wyniku ruchów odprężeniowo-grawitacyjnych. Dno jest pokryte rumoszem. Bezpośrednio w otworze występuje próchnica. Ściany miejscami są wilgotne. Na ścianach zaobserwowano pająki. |
| Historia badań |
|
| Historia eksploracji |
Nie była wcześniej wzmiankowana w literaturze i prawdopodobnie nieznana miejscowej ludności. Została odnaleziona i odgruzowania 13.10.1999 r. przez Cz. Szurę i W. Szurę. Plan opracował Cz. Szura. |
| Historia dokumentacji |
Nie była wcześniej wzmiankowana w literaturze i prawdopodobnie nieznana miejscowej ludności. Została odnaleziona i odgruzowania 13.10.1999 r. przez Cz. Szurę i W. Szurę. Dokumentację opracował J. Pukoski na podstawie materiałów Cz. Szury. Plan opracował Cz. Szura. |
| Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona | Nie |
| Literatura |
Szura Cz. 2001a (wzmiankuje, opis); Pukowski J., Krause R., Mrózek G. 2004 (rozmieszczenie jaskiń na Zamczysku wg A. Żery); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016b (plan i opis inwentarzowy).
|
| Materialy archiwalne |
|
| Autorzy opracowania | Jerzy Pukowski |
| Redakcja | Jerzy Grodzicki |
| Stan na rok | 2014 |
| Grafika, zdjęcia |
otwór
plan
|
otwór