Dojście prowadzi z Gogołowa, od skrzyżowania drogi do Klecia z gruntową drogą do przysiółka Równie. Idziemy tą drogą na NE, po ok. 1 km skręca ona na E (mijamy po lewej duże wyrobisko piasku). Przed domami skręcamy w lewo w leśną drogę (na N), która wyprowadza na grzbiet. Od wspomnianego skrętu idziemy nią ok. 1,5 km, po czym schodzimy na przełaj w prawo na E zbocze. Po kilkudziesięciu metrach dochodzimy do położonych w górnej części stoku Gromadzkich Skał. Otwór opisywanej jaskini znajduje się pod okapem w SE ścianie najwyższej ambony. Dojście bez trudności, zwiedzanie uciążliwe (ciasno).

Wąski otwór pod okapem prowadzi do małej salki mającej 1,5 m długości, do 1,0 szerokości i do 1,5 m wysokości. Z salki odchodzi ponadto kilka ciasnych korytarzyków zakończonych niedostępnymi szczelinami.

Jaskinia powstała w wyniku grawitacyjnego osiadania i osuwania ławic piaskowca ciężkowickiego (trzeciorzęd) wzdłuż płaszczyzn spękań ciosowych przy udziale procesów erozyjno-wietrzeniowych. Dno pod okapem i w salce tworzy gleba, w pozostałych partiach dno jest skaliste.

Światło dzienne sięga do salki, boczne korytarzyki są ciemne. W całości znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Flory i fauny nie obserwowano.

Jaskinia przed 2005 r. nie była wymieniana w literaturze, została odnaleziona w 2004 r. przez A. Śmiałego.

Została zinwentaryzowana 27 września 2005 r. przez T. Mleczka, T. Kałużę, R. Solaka oraz B. Szatkowskiego (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki). Pomiary wykonano używając busoli geologicznej Freiberg i taśmy parcianej.

Plan opracował T. Mleczek.

Mleczek T. 2005 (informacja o inwentaryzacji, długość, lokalizacja, fotografia otworu); Klassek G., Mleczek T. 2006 (informacja o inwentaryzacji, długość, lokalizacja); Kapturkiewicz A. 2006c (informacja o inwentaryzacji z błędną datą, długość, lokalizacja); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016c (plan i opis inwentarzowy).