Na wschodniej granicy miasta Krzeszowice, osiedle Żbik, Dolina za Żbikiem. Mniej więcej w połowie długości doliny, niecałe 100 metrów na północ od gospodarstwa przy ulicy Skalnej nr 9 znajduje się brama skalna. Pochodzi od niej druga nazwa Dolina za Skałami. W północnej ścianie bramy skalnej znajdują się, jeden nad drugim, trzy schroniska, a w każdym z nich urządzono kapliczkę. W najwyższym schronisku stoi figura Matki Boskiej, niżej znajduje się tablica pamiątkowa z okazji stulecia spotkań modlitewnych pod skałą, a we wnęce położonej najniżej składane są świeże kwiaty. Oprócz tego w ścianie pod okapem znajduje się wykuta tablica dziękczynna z 1905 roku.

Opisywane schronisko leży w wielkiej skale pod samym szczytem, nad schroniskami J.Olk.I-10.04 i J.Olk.I-10.05. Zaraz za otworem, z prawej strony znajduje się krótki korytarzyk wyprowadzający na zewnątrz, na skalną półkę, po której można wejść do wnętrza. W głębi schroniska, na wprost otworu, znajduje się pochyła „rura” wychodząca na szczyt skałki, lecz tędy może wejść tylko szczupła osoba.

Skalna brama jest obiektem nie do końca kompletnym. O ile lewa (orograficznie) strona to wielka skała (tak jak być powinno) zbudowana z górnojurajskiego wapienia skalistego, to po prawej stronie zachowały się tylko, w dużej mierze zwietrzałe i przykryte warstwą gleby niewysokie skałki.

Schronisko stanowi zagłębienie pochodzenia krasowego, będące fragmentem komina krasowego łączącego się ze schroniskami leżącymi poniżej. Powstało w warunkach przepływów freatycznych w wapieniach skalistych górnej jury. Dno schroniska jest pochyłe, opadające w stronę głównego otworu, lecz przed samym otworem zostało w sposób sztuczny wypoziomowane, aby można było ustawić figurę Matki Boskiej. Skalne dno częściowo jest pokryte kamieniami. Brak jakichkolwiek form naciekowych, a skała we wnętrzu i na zewnątrz jest skorodowana.

Schronisko jest suche i mocno przewiewne, w całości pod wpływem zewnętrznych czynników atmosferycznych. Światło sięga do końca.

Brak przedstawicieli fauny i flory.

Schronisko znane od „zawsze”, odwiedzane w trakcie zmiany dekoracji. Do wnętrza jest poprowadzony kabel elektryczny doprowadzający prąd w celu iluminacji kapliczki.

Do tej pory nie było opisywane w literaturze. Pomiary wykonał w październiku 2014 r. A. Polonius.

Plan opracował A. Polonius.

Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2016 (plan i opis inwentarzowy).