Jadąc drogą asfaltową z Wysocic do Iwanowic, zaraz za Wysocicami wjeżdża się do Gołyszyna. Po prawej stronie drogi znajduje się tylko kilka domów posiadających adres gołyszyński. Po lewej stronie drogi znajdowały się opuszczone w latach 60 dwudziestego wieku kamieniołomy. Opisywany obiekt leży około 150 m za ostatnim domem należącym jeszcze do Gołyszyna (Gołyszyn 71). Po lewej (wschodniej) stronie drogi znajdują się zabudowania pierwszego gospodarstwa leżącego w Laskach Dworskich - adres Laski Dworskie 1. Gospodarstwo to, położone przy samej drodze, sąsiaduje z prawej i z lewej strony z owalnymi wyrobiskami kamieniołomów. Opisywana jaskinia leży w wyrobisku z lewej (północnej) strony gospodarstwa.

Jaskinia składa się z dwóch części. Część północna to długi okap, którego wejście zasłonięte jest hałdą gruzu. Część południowa natomiast to wielka komora o głębokości około 20 m i wysokości ponad 8 m z ogromnym otworem wejściowym. Obie części połączone są wspólnym okapem, a południowa komora leży około 4 metry niżej od północnego okapu.
Jaskinia powstała w górnokredowych (santon/kampan), wapieniach marglistych i piaszczystych, miejscami przechodzących w piaskowce margliste. Obiekt ten jest formą antropogeniczną, powstałą podczas podziemnej eksploatacji materiału skalnego. Form naciekowych nigdzie nie zaobserwowano. Dno w większości usłane jest głazami i gruzem wapiennym z niewielką domieszką piasku i humusu.
Cały obiekt znajduje się w zasięgu światła słonecznego, choć wejścia zacienia rosnąca tu roślinność ruderalna. Całość jest dobrze przewietrzana, lecz zwietrzałe skały stropowe przepuszczają wody opadowe i w związku z tym rośnie wilgoć we wnętrzu.
Ściany wewnątrz w dużej ilości pokrywają glony oraz niewielkie placki mchów i porostów. Z roślin naczyniowych rosnących przed wejściem Banaś, Mroszczyk i Wawryka (1998) wymieniają: Salvia verticillata, Acer pseudoplantus, Artemisia vulgaris, Convolvulus arvensis, Cirisium sp., Rubus idaeus, Dactylis glomerata.
Podczas prowadzenia prac dokumentacyjnych nie zaobserwowano przedstawicieli fauny.

Jaskinia powstała około połowy XX wieku. Odwiedzana rzadko ze względu na to, że jest całkowicie zasłonięta przed wzrokiem podróżnych a dodatkowo, gęsto uławicone i zwiet-rzałe skały stwarzają bardzo duże zagrożenie związane z obrywaniem wielkich bloków ze stropu.

Jaskinia została skartowana i opisana w 1998 roku przez M. Banasia, M. Mroszczyka i M. Wawrykę, którzy podają błędną przynależność administracyjną. Weryfikację danych oraz pomiary jaskini wykonał w sierpniu 2014 roku A. Polonius.
Plan opracował A. Polonius.

Banaś M. i in. 1998 (plan i opis); Polonius A. 2000 (wzmianka); Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2018a (plan i opis inwentarzowy).