Schronisko położone jest w skałach na prawym zboczu bocznego wąwozu Babie Doły, w jego górnej części. Od wylotu wąwozu do Doliny Prądnika (ok. 600 m powyżej zamku w Pieskowej Skale) idziemy w górę ok. 1,5 km, aż do ostatniej, niewybitnej grupy skał położonej na skraju wierzchowiny. Otwór schroniska znajduje się u podnóża skał, po ich północno-zachodniej stronie.

Za trójkątnym otworem o wysokości 1,2 m i szerokości u podstawy 1,2 m znajduje się płytka nisza o poziomym dnie, przechodząca po prawej stronie w wąski korytarz, rozszerzający się na końcu. W ścianie po prawej stronie widoczne są szczeliny o szerokości do 10 cm prowadzące do powierzchni. Schronisko to prawdopodobnie było połączone z położonym po przeciwległej stronie skał Schroniskiem Południowym przy Kołodziejówce J.Olk.I-02c.199.

Schronisko rozwinięte w wapieniu skalistym jury górnej wzdłuż pionowych szczelin ciosowych. Namulisko humusowe z gruzem wapiennym pokryte liśćmi. Nacieków brak.

Schronisko suche, zacienione. Światło rozproszone sięga do końca.

Ściany w otworze pokryte glonami

W trakcie inwentaryzacji stwierdzono występowanie motyli (ciem – Triphosa dubitata).

Schronisko znane od dawna; niewzmiankowane wcześniej w literaturze.

Zinwentaryzowane 17.04.2000 r. przez B. Michalską i M. Wawrykę. Pomiary wykonano przy pomocy busoli Freiberg i taśmy z włókna szklanego. Obserwacje uzupełniające przeprowadził M. Wawryka-Drohobycki 19.10.2019 r., który przy pomocy odbiornika Garmin GPSmap 62 ustalił współrzędne geograficzne otworu.
Plan opracował M. Wawryka.

Gradziński M. i in. 2001 (opis inwentarzowy, plan, lokalizacja na mapie); Gradziński M. i in. 2020 (opis inwentarzowy, plan, lokalizacja na mapie).