Schronisko położone jest w skałach na prawym zboczu bocznego wąwozu Babie Doły, w jego górnej części. Od wylotu wąwozu do Doliny Prądnika (ok. 600 m powyżej zamku w Pieskowej Skale) idziemy w górę ok. 1,5 km, aż do ostatniej, niewybitnej grupy skał położonej na skraju wierzchowiny. Otwór schroniska znajduje się u podnóża skał, po ich południowo-wschodniej stronie.

Za otworem o wysokości 1,3 m i szerokości 1,6 m znajduje się opadający korytarz, z zaklinowanymi w końcowej części blokami skalnymi. Schronisko to prawdopodobnie było połączone z położonym po przeciwległej stronie skał Schroniskiem Północnym przy Kołodziejówce J.Olk.I-02c.198.

Schronisko rozwinięte w wapieniu skalistym jury górnej wzdłuż pionowych szczelin ciosowych. Na stropie widoczne kotły wirowe o średnicy kilkunastu centymetrów a także rynna stropowa. Schronisko ma genezę krasową; powstało w warunkach freatycznych.

W otworze namulisko humusowe z gruzem wapiennym pokryte liśćmi. W głębi gruz wapienny z cienką warstwą humusu. Występuje naciek grzybkowy.

Schronisko suche, zacienione. Światło rozproszone sięga do końca.

Ściany w otworze pokryte glonami.

W trakcie inwentaryzacji nie stwierdzono przedstawicieli fauny.

Schronisko znane od dawna; niewzmiankowane wcześniej w literaturze.

Zinwentaryzowane 17.04.2000 r. przez B. Michalską i M. Wawrykę. Pomiary wykonano przy pomocy busoli Freiberg i taśmy z włókna szklanego. Obserwacje uzupełniające przeprowadził M. Wawryka-Drohobycki 19.10.2019 r., który przy pomocy odbiornika Garmin GPSmap 62 ustalił współrzędne geograficzne otworu.
Plan opracował M. Wawryka.

Gradziński M. i in. 2001 (opis inwentarzowy, plan, lokalizacja na mapie); Gradziński M. i in. 2020 (opis inwentarzowy, plan, lokalizacja na mapie).