Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dojście prowadzi z Hali Pisanej żółtym szlakiem turystycznym wiodącym do Smoczej Jamy T.E-08.07. Nie dochodząc do tej jaskini, kilkanaście metrów przed drabiną, spostrzegamy obszerny otwór Dziury pod Smoczą Jamą T.E-08.06 w prawym (or.) zboczu wąwozu, nad 5-metrowym, łatwym, skalnym progiem. Od tego otworu idziemy 35 m stromo do góry małym żlebikiem, aż do otworu schronu, który znajduje się pod skałą. Po drodze mijamy otwór innego, jeszcze mniejszego schronu, widoczny pod ścianą. Dojście i zwiedzanie bez trudności.

Otwór ma około 2 m wysokości i 2 m szerokości. Prowadzi do niewielkiej nyży, zakończonej ślepo dwoma krótkimi szczelinami.

Schron powstał w wapieniach urgonu autochtonicznej serii wierchowej. Ściany są zwietrzałe. Namulisko tworzy żółta glina i gruz wapienny, przy otworze z domieszką gleby.

Grota jest wilgotna, bez przewiewu, światło sięga do końca.

W otworze rozwija się roślinność zielona oraz porosty. W głębi znaleziono ślimaki i pająki.

Schron jest silnie zanieczyszczony wskutek częstych wizyt turystów zwiedzających Smoczą Jamę.

Dotychczas nie był wzmiankowany w literaturze, prawdopodobnie ze względu na małe rozmiary.

W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ jego dokumentację w dniu 5 lipca 1979 r sporządziła I. Luty przy współpracy M. Kardasia i T. Ostrowskiego. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy).