Otwór znajduje się w pionowej ścianie 6 metrów od podstawy skałki znajdującej się pod szczytem wzgórza zwanego Żarnowa na lewym zboczu przy ujściu doliny Będkowskiej. Do podstawy skałki dochodzimy idąc bardzo stromym, trawiastym zboczem bezpośrednio w górę od drewnianej wiaty przy drodze z Brzezinki do doliny Będkowskiej. Otwór aktualnie dostępny jest przy użyciu 5 metrowej drabiny, stojącej przy ścianie. Dostępny jest również ze szczytu skałki skąd schodzimy 2 metrowym kominkiem, 3 m pionowym, trawiastym, zboczem i metrowym trawersem do otworu.

Schronisko stanowi salka o wymiarach 3x3 m i wysokości do 3 m. Bezpośrednio za otworem w dnie napotykamy skalny metrowy próg w dół, pod nim w kierunku E odchodzą dwa niedostępne dalej korytarze, w kierunku zachodnim znajduje się szczelinowy, ślepy, kominek wypełniony rdzawymi osadami i naciekami limonitowymi.
Schronisko o genezie krasowej powstało w wapieniach skalistych górnej jury (oksford), częściowo zbrekcjowanych z krzemieniami. W ścianach widoczne są liczne koliste wżery, jamy i drobne kanały. Miejscami na ścianach i stropie znajdują są płaty brekcji z krzemieni scementowanej limonitowym spoiwem.
W schronisku występują oryginalne formy nacieków limonitowych zapełniających szczelinowy kominek. Tworzą je zlepy dziesiątków drobnych stalaktytów o długości kilkunastu cm i średnicy do 3 mm. Pierwotnie minerałem budującym nacieki był zapewne piryt lub markasyt - podobne formy nacieków siarczkowych występują w Górnośląskich złożach rud cynku i ołowiu (Motyka, Szuwarzyński, 1989).
Osady na dnie i częściowo wypełniające szczelinowy korytarzyk odchodzący ku W to gruz wapienny i krzemienny, fragmenty brekcji spojonej limonitem i rdzawy ił, występują w nich również większe okruchy limonitowych nacieków.
Wewnątrz jest wilgotne, całe widne.
Miejscami widoczne są większe skupiska glonów i porostów.
Występują pajęczaki.

Schronisko było znane od dawna, udokumentowane zostało przez Kowalskiego (1951). Aktualną dokumentację sporządził A. Górny (09.2009 r.). Pomiary wykonali M. Migas, i M. Pruc (09.2009 r.).
Plan opracował M. Pruc.

Kowalski K. 1951 (opis inwentarzowy jaskini poz. 129, "Schronisko w Łączkach III" (12.IV.1946r), plan); Motyka J., Szuwarzyński M. 1989 (stalaktyty sfalerytowe i markasytowe w Górnośląskich złożach rud cynku i ołowiu); Szelerewicz M., Górny A. 1986 (w pełnym wykazie jaskiń i schronisk Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej poz. II.F.3); Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2010 (plan i opis inwentarzowy).