Idąc od Sokolicy w górę doliny dochodzimy do miejsca, gdzie z lewej strony odchodzi droga do Łaz, a w prawo do Będkowic. Idziemy ukośnie w górę w prawo aż do dwóch turni stojących bezpośrednio przy drodze zwanych Diablą Bramą. Za nimi w lewo, widoczny 5 m nad drogą otwór tunelu - Jaskini w Diablej Bramie.

Jest to tunel 5,5 metrowej długości i kolistym przekroju biegnący stromo w górę. Dolny otwór ma 3 a górny 2 m wysokości. Ściany są mocno zwietrzałe o strukturze gruzłowatej.
Schronisko o genezie krasowej powstało w wapieniach skalistych górnej jury (oksford). Jest pozostałym fragmentem większej jaskini zniszczonej przez erozję, jednak brak form świadczących o warunkach jej powstawania.
Szaty naciekowej brak. Skąpe namulisko wypełnia dolną część profilu korytarza, jest ono ilaste z gruzem wapiennym.
W całości znajduje się w zasięgu wpływów atmosferycznych.
Światło sięga do końca.
Na ścianach w całym schronisku rosną glony.
Fauna nie była obserwowana.

Znane i odwiedzane było od dawna.

 Plan i opis opublikował K. Kowalski (1951). Aktualną dokumentację sporządził A. Górny (10.2009 r.). Pomiary wykonali M. Migas i M. Pruc (10.2009 r.).
Plan opracował M. Pruc.

Kowalski K. 1951 (opis inwentarzowy poz. 139, "Schronisko w Djablej Bramie" [15.IV.1946 r.], plan); Szelerewicz M., Górny A. 1986 (w pełnym wykazie jaskiń i schronisk Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, poz. II.F.18); Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2010 (plan i opis inwentarzowy).