Od szosy Kraków-Olkusz skręcamy w Jerzmanowicach na drogę w kierunku Jaskini Nietoperzowej. Po 300 m po prawej stronie doliny widoczne jest wzgórze Psiklatka z odsłoniętymi grupami skalnymi. W grupie niewielkich skałek wysuniętej najbardziej na N, od jej północnej strony znajduje się dolny otwór Jaskini na Polniku III.

Otwór dolny, szeroki na 3 m i wysoki na 2 metry, znajduje się u podstawy niewielkich skałek, za nim strop obniża się, po 3 m ma wysokość do 0,7 m. Tu zaczyna się stromy, biegnący w górę korytarz z dużymi głazami na dnie, po 2 m wyprowadza on na zbocze w drugim otworze. Z otworu na południe odchodzi 3,5 metrowy korytarz o dnie całkowicie wypełnionym śmieciami.
Jaskinia krasowa powstała w wapieniach skalistych górnej jury (oksford), na pionowych szczelinach NW-SE i N-S.
Nacieków brak. Osady namuliska w dolnym otworze wydają się być obfite, nienaruszone, na powierzchni występuje humus z gruzem wapiennym, w korytarzu pomiędzy otworami zalegają duże głazy, w korytarzu południowym na powierzchni znajdują się śmieci.
Jaskinia pomiędzy otworami znajduje się pod wpływem zewnętrznych warunków atmosferycznych, w korytarzu na S jest wilgotno.
W ciągu pomiędzy otworami jest jasno, korytarz południowy jest ciemny.
Na ścianach w otworach i korytarzu pomiędzy nimi występują glony.
Wewnątrz w korytarzu biegnącym na południe napotkano pajęczaki.

Jaskinia znana była od dawna.

Po raz pierwszy jej plan i opis  opublikował Kowalski (1951). Aktualną dokumentację sporządził A. Górny (26.11.2009 r.). Pomiary wykonali A. Górny i T. Ostrowski (26.11.2009 r.).
Plan opracował A. Górny.

Kowalski K. 1951 (opis inwentarzowy poz. 163, „Schronisko w ostańcu na prawym brzegu doliny III” [14.IV.1946 r.], plan); Czepiel M. 1980 (wymienia); Szelerewicz M., Górny A. 1986 (w pełnym wykazie jaskiń i schronisk Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, poz. II.F.49); Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2010 (plan i opis inwentarzowy).