W otworze wejściowym próg 2,5 m głębokości utworzony z bloków wapiennych tkwiących w piaszczysto‑humusowym osadzie sprowadza do 2 metrowego, niskiego biegnącego ku NE korytarza. Jego dno pokrywa gruz wapienny na dnie. Dalej napotykamy metrowy próg skalny i kolejne 2 metry ciasnej rury skalnej zakończonej zwężeniem (Z III). Za zaciskiem napotykamy metrowy próg i 2 m korytarza, który ciągnie się dalej lecz jest ciasny, częściowo zamknięty naciekami.

Z okna za otworem w kierunku zachodnim odchodzi niski korytarz o charakterze rury skalnej, który po 3,5 m skręca ku NW. Korytarz stromo opada i jest bardzo ciasny. Dalszą jego kontynuację zamyka namulisko.

Jaskinia znajduje się w wapieniu uławiconym górnej jury (oksford), powstała w warunkach freatycznych, korytarze mają charakter rur, a na ścianach widoczne są koliste wżery. Rozwój korytarzy uwarunkowany jest pionowymi spękaniami ciosowymi na kierunku NE‑SW. W głębi korytarza, w lewej części jaskini, na stropie występują białe stalaktyty o długości do 10 cm (kilka sztuk) z drobnokrystalicznego kalcytu, stalaktyty i polewy znajdują się również na końcu korytarza za zaciskiem Z III. Miejscami polewa naciekowa jest kilkucentymetrowej grubości. Bloki wapienne zamykające otwór wejściowy pokrywały grzybki naciekowe. Namulisko jest niezbyt obfite, w części humusowo‑piaszczyste, w głębi gliniaste i gliniasto‑piaszczyste, na powierzchni występuje ostrokrawędzisty gruz wapienny, w głębi w namulisku tkwią skorodowane bryły wapienne i krzemienie.