Dane szczegółowe jaskini
| Nazwa | Schronisko pod Kazalnicą |
| Inne nazwy | Jaskinia pod Kazalnicą, Jaskinia w Popówce |
| Nr inwentarzowy | J.GT-04.09 |
| Region | Wyżyna Śląsko-Krakowska |
| Współrzędne WGS84 | λ: 19°43′43,00″, φ: 50°05′03,00″ |
| Gmina | Liszki (gm. wiejska) |
| Powiat | krakowski |
| Województwo | małopolskie |
| Właściciel terenu | Skarb Państwa (Lasy Państwowe) |
| Podstawa ochrony | |
| Ekspozycja otworu | NE |
| Pozostałe otwory | 2 - ku SE, 272,6 m n.p.m. |
| Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] | 269 |
| Wysokość względna [m] | 16 |
| Głębokość [m] | 0 |
| Przewyższenie [m] | 3,60 |
| Deniwelacja [m] | 3,60 |
|
Długość [m]
w tym szacowane [m]
|
13
|
| Rozciągłość horyzontalna [m] | |
| Położenie geograficzne | Garb Tenczyński, Dolina Brzoskwini, Chrosna. |
| Opis drogi dojścia do otworu |
Od drogi Morawica-Chrosna kierujemy się drogą prowadzącą doliną Brzoskwini. Po przejściu około 150 metrów skręcamy na ścieżkę prowadzącą na zachodnie zbocze, idziemy dalej równolegle do przebiegu doliny, poniżej skał. W pierwszej dużej grupie skał (Skała Obchodnia) znajduje się rozpadlina, w początkowym odcinku otwarta ku górze, prowadząca do schroniska.
|
| Opis jaskini |
Schronisko powstało na pęknięciu, jego dno jest nachylone w stronę doliny. Rozpadlina w początkowym odcinku otwarta jest do góry, o ścianach do 8 m wysokich. Dalej biegnie 11 m długości wysoki korytarz, przechodzący ku górze w niedostępną szczelinę. Od strony południowej wyprowadza on do wąskiej rozpadliny o pionowych ścianach będącej drugim otworem schroniska. Schronisko jest utworzone w wapieniach skalistych górnej jury (oksford). Całość robi wrażenie fragmentu wadycznego ciągu. Na ścianach tunelu znajdują się liczne miseczkowate zagłębienia. Jedyne formy naciekowe jakie tu spotykamy, to wyschnięte mleko wapienne i suche grzybki. W spągu wokół otworów występuje warstwa humusu i liści, w głębi skąpe namulisko gliniaste z ostrokrawędzistym rumoszem. Położenie otworów skutkuje powstawaniem intensywnego przepływu powietrza, powodującego wysuszanie wnętrza. W całości podlega zewnętrznym wpływom atmosferycznym. W głębi jest mroczne. W pobliżu otworów obserwowano glony i mchy. Wewnątrz występują pająki i motyle.
|
| Historia badań |
Wyniki badań archeologicznych zestawiła Rook (1980).
|
| Historia eksploracji |
Często jest odwiedzane przez ludność miejscową i zanieczyszczona. Wymienione zostało przez Ossowskiego w 1880 r. Za nim wymieniają pod różnymi nazwami: Czarnowski, Orłowicz, Danysz-Fleszarowa i Ciętak. Jest oznaczone na mapie Czarnowskiego (1911) pod nazwą Jaskinie Popowskie.
|
| Historia dokumentacji |
Opisane zostało przez Kowalskiego (1951). Dokumentację sporządzili A. Górny, P. Malina i M. Szelerewicz (08.1999 r.). Dane zaktualizowali A. Górny i M. Szelerewicz.
Plan opracował M. Szelerewicz. |
| Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona | Nie |
| Literatura |
Ossowski G. 1880 (wzmianka o odkryciu i rozpoczęciu badań); Czarnowski S. 1911 (wzmianka, lokalizacja na mapie); Orłowicz M. 1919 (wzmianka); Danysz-Fleszarowa R. 1933 (wymienia); Ciętak Z. 1935 (wymienia); Kowalski K. 1951 (położenie, opis, plan); Gedl M., Ginter B. 1968 (wymieniają); Rook E. 1980 (opis stanowiska); Szelerewicz M., Górny A. 1986 (wymieniają w wykazie); Jaskinie Pomostu Krakowskiego 2011 (plan i opis inwentarzowy).
|
| Materialy archiwalne |
Baryła J., Górny A., Pruc M., Słobodzian B., Szelerewicz M. 2000 (opis inwentarzowy i plan).
|
| Autorzy opracowania | Andrzej Górny, Mariusz Szelerewicz |
| Redakcja | Jerzy Grodzicki |
| Stan na rok | 2013 |
| Grafika, zdjęcia |
plan
|
plan