Z Ciężkowic idziemy drogą do Turzy. Około 100 m przed kamieniołomem w Ostruszy skręcamy w prawo na południe. Stąd kierujemy się (około 1 km) na grzbiet w widłach potoku do pierwszej skałki zwanej Pagodą z charakterystycznym oknem skalnym. Następnie kilkanaście metrów na południe do następnej skałki zwanej Sfinksem, gdzie znajduje się otwór schroniska.

Otwór niski (0,5 m wysokości), lecz dość szeroki (2 m) położony jest od w strony skałki. Schronisko tworzy nisza pod okapem długości 3 m, wysokości do 0,5 m. Partie przyotworowe noszą ślady eksploatacji piaskowca.

Schronisko o genezie erozyjno-wietrzeniowej [jest to typowa forma szczelinowa o genezie tektonicznej,  zmodyfikowana przez procesy wietrzenia mrozowego. Brak podstaw do przypisywania tu genezy erozyjnej (wodnej? wiatrowej??) - przyp. red.], powstało w piaskowcach ciężkowickich. Dno tworzy gleba i liście.

Prawie w całości jest oświetlone światłem dziennym.

Flora i fauna nie były obserwowane.

Schronisko jest od dawna znane miejscowej ludności.

Zostało zinwentaryzowane 19 grudnia 1994 r. przez T. Mleczek (Speleoklub Dębicki). Pomiary wykonano busolą geologiczną Freiberg i taśmą parcianą. 9 kwietnia 2009 r. T. Mleczek (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki) i M. Mleczek dokonali aktualizacji planu i opisu.

Plan opracował T. Mleczek.

Mleczek T. 1995c (plan i opis inwentarzowy); Jaskinie Polskich Karpat fliszowych 1997b (plan i opis inwentarzowy); Ganszer J., Klassek G., Mleczek T., Pukowski J., Szura Cz. 2001 (wzmianka o 3 schroniskach w skałkach w Ostruszy).