Schronisko znajduje się w pobliżu miejscowości Suliszowice, na ugorowanych polach wierzchowiny, ograniczającej wieś od wschodu. Charakterystyczny ostaniec, zwany Dziurawą Skałą, jest widoczny z daleka. Najdogodniej dojść do niego od ostatniego przystanku w Suliszowicach, wzdłuż polnej drogi około 400 m do ostańca zwanego Kapuśną Skałą i, po jego minięciu, jeszcze 150 m na południowy wschód.

Brama znajduje się w ostańcu o wysokości 10 m i posiada wymiary 5 m wysokości i 5 m szerokości. Północna strona bramy jest osłonięta okapem o rozciągłości 15 m, wysokości do 6 m i maksymalnym wysięgu 6 m. Pod okapem, od strony wschodniej widnieje regularnie myte wejście, o przekroju odwróconej gruszki, wysokości 3 m i maksymalnej szerokości 1,7 m. Za nim rozciąga się niewielka komórka o pochyłej, lewej ścianie i średnicy 2,5 m. Na wprost, poprzez 1,2-metrowy prożek i ciasne przejście, prowadzi krótki, 1,5-metrowy korytarzyk do otworu po drugiej stronie bramy. W tym fragmencie próżni dno jest skaliste.

Brama jest zapewne resztką jakiegoś większego systemu krasowego, utworzonego w wapieniach skalistych górnej jury, która pozostała na wierzchowinie jedynie w formie ostańczej.

Schronisko nie było dotąd publikowane.

Dokumentację opracował M. Czepiel na podstawie pomiarów własnych, przy współpracy J. Zygmunta, sporządzonych 25 listopada 2000 r. Dane zaktualizował J. Zygmunt (2009 r.)

Plan opracował M. Czepiel.

Jaskinie Wyżyny Częstochowskiej 2011b (plan i opis inwentarzowy).

Czepiel M., Zygmunt J. 2001 (dokumentacja).