Schronisko znajduje się w tej samej skale co Jaskinia Ostrężnicka, w odległości około 20-ciu metrów na zachód od głównego otworu (I) tej jaskini.

Schronisko posiada dwa otwory: większy, gotycko sklepiony o wysokości 1,8 m i szerokości 1,5 m u podstawy, oraz mniejszy, w formie nieregularnego okienka o średnicy niecałego metra, usytuowanego ponad półmetrowym prożkiem. Za większym otworem prowadzi 5-metrowy, lekko meandrujący korytarzyk, stopniowo zmniejszający swój przekrój i zaciskający się do wymiarów niedostępnej szczeliny. Jego namulisko jest piaszczyste, jedynie w przy otworze próchnicowe. Za okienkiem znajduje się nieregularna salka, o średnicy 1,5 m, połączona z korytarzykiem. Jej dno jest skaliste.
Powstało w wapieniach górnojurajskich. Podobnie jak poprzedni obiekt (Schronisko Większe w Ostrężniku), schronisko to również jest genetycznie związane z Jaskinią Ostrężnicką. Wejściowe okienko i salka za nim zostały rozmyte pod ciśnieniem w strefie wywierzyskowej. W schronisku brak form naciekowych.
Na ścianach przy otworze występują mchy.
Nie zaobserwowano żadnych okazów fauny.

Obiekt był zapewne znany wcześniej lecz nie publikowany.

Dokumentację opracował M. Czepiel na podstawie pomiarów, sporządzonych w dniu 07 stycznia 2001 r. przez M. Czepiela i D. Lisonia. Dane zaktualizował J. Zygmunt (2009 r.).
Plan opracował M. Czepiel.

Jaskinie Wyżyny Częstochowskiej 2011b (plan i opis inwentarzowy).

Czepiel M., Zygmunt J. 2001 (dokumentacja).