Schronisko znajduje się w tym samym wzgórzu co Jaskinia Ostrężnicka, w odległości około 30-ciu metrów na północ od głównego otworu (1) tej jaskini, w szczycie skałki obrywającej się od północy 8-metrową ścianką.

Schronisko posiada trzy otwory. Od strony południowej dwa: lewy, większy, o wyraźnie wciętej rynnie dennej, ma szerokość 1,5 m i wysokość 1,2 m., prawy stanowi nieduże zaciskowe okienko, bardzo trudne do przejścia. Przed tymi otworami leży taras, podcięty 3,5-metrowym progiem. Otwór północny jest w kształcie pochyłej szczeliny, mającej szerokość 1,3 m i wysokość 1,5 m. Także wyprowadza na taras, podcięty 5-metrowym progiem. Pomiędzy otworami biegnie mocno opadający 3-metrowy korytarzyk. Różnica poziomów pomiędzy otworami wynosi 2 m.
Powstało w wapieniach górnojurajskich. Spąg korytarza jest skalisty, jedynie przy otworze północnym przykryty próchnicowym namuliskiem. Schronisko jest w całości widne i suche, pozbawione nacieków.
Nie zaobserwowano w nim flory ani fauny.

Obiekt dotąd nie był publikowany.

Dokumentację opracował M. Czepiel na podstawie pomiarów, sporządzonych w dniu 07 stycznia 2001 r. przez M. Czepiela i D. Lisonia. Dane zaktualizował J. Zygmunt (2009 r.).
Plan opracował M. Czepiel.

Jaskinie Wyżyny Częstochowskiej 2011b (plan i opis inwentarzowy).

Czepiel M., Zygmunt J. 2001 (dokumentacja).