Z drogi Kaczorów-Wojcieszów, na wysokości przystanku PKS Wojcieszów Górny skręcamy w ku wschodowi, w kierunku nieczynnego kamieniołomu na południowo-zachodnim zboczu góry Miłek. Mijamy, po prawej stronie urwisko kamieniołomu i wchodzimy do wysokiego lasu bukowego. Idziemy dalej dawną ścieżką spacerową, oznakowaną grubą, stalową liną, wrośniętą miejscami w pnie drzew. Dalej posuwamy się dawną drogą transportową prowadzącą zakosami w partie podszczytowe, aż do skał Cisowa i ścieżką między kulminacjami (punkt wysokościowy 594 m n.p.m). Skręcamy w lewo i po kilkudziesięciu metrach w grupie skał Cisowa jest schronisko. Do niego trzeba zejść ze ścieżki w prawo.

Schronisko jest w nieznacznym zagłębieniu, w przewieszonej wapiennej ścianie skalnej. Z pewnością niegdyś było wypełnione namuliskiem. Obecnie ma długość 3 m i szerokość 4,5 m, oraz krótki korytarzyk, wypełnionym namuliskiem z widocznymi śladami kopania.
Uformowało się w marmurach (dolny kambr).

W roku 1935 namulisko zostało rozkopane, zbadane i usunięte prawie całkowicie przez L. Zotza (Kowalski 1954, Zotz 1937, 1939). Pod powierzchnią była warstwa gruzu z humusem zawierająca w górnej części kości: lisa, borsuka, jeża, tchórza, kuny i zająca oraz fragment poroża jelenia ze śladami obróbki. Głębiej znaleziono szczątki: Sus scrofa , Ursus arctos, Vulpes vulpes, Felis silvestris, Lepus europeus, Cervus elaphus, ptaki. Znaleziono tu też węgiel drzewny pochodzący z cisa (Taxus baccata) oraz niewątpliwie postglacjalną faunę ślimaków leśnych, ale różnych od współczesnych. Warstwy w dolnej części wypełniska to czysty less. W lessach znaleziono i oznaczono następujące gatunki zwierząt: Mustela cf. erminea, Cricetus cricetus, Arvicola sp., Lepus sp. Na samym dnie były ślady ogniska z węglami limby (Pinus cembra).

Plan i opis opublikował w 1954 r. K. Kowalski. Aktualną dokumentacje wykonali 08.10.1994 r. H. Zyzańska, R. Żurek, R. Kondratowicz, który także sporządził dokumentację fotograficzną (Speleoklub „BOBRY”, Żagań), w ramach aktualnej inwentaryzacji jaskiń Sudetów. Dane zaktualizował A. Szynkiewicz w 2014 r. Współrzędne geograficzne skorygowano na podstawie mapy (http://mapy.geoportal.gov.pl) w 2020 r.
Plan opracowała H. Zyzańska.

Zotz L. 1937a (wzmianka o zbadaniu); Zotz L. 1939 (opis schroniska i badania); Kowalski K. 1954 (opis i plan); Pulina M. 1977 (wzmiankuje); Jaskinie Sudetów 1996 (plan i opis pod nr. S-5.5).