Od drogi w Skotnikach Górnych ( w miejscu, gdzie od południa dochodzi asfaltowa droga od Skotnik Dolnych) idziemy na północny wschód wyraźną drogą polną. Po około 750 m docieramy do niewielkich skałek położonych na południowym zboczu gipsowego wzgórza. Następnie przechodzimy przez rów odwadniający i kierujemy się w zachodnią część skałek, gdzie znajduje się duży otwór Jaskini Lisiej. Zasłonięty krzewami otwór schroniska zlokalizowany jest około 15 m na SE od otworu Jaskini Lisiej. Dojście utrudniają gęste krzewy i liczne zgromadzone w otworze śmieci. Zwiedzanie bez trudności.

Otwór schroniska jest naturalny, ma szerokość 4,5 m i wysokość do 1,5 m. Za otworem rozciąga się 7 m korytarz krasowy lekko opadający, zakończony niewielką studzienką wypełnioną wodą o głębokości conajmniej 1,4 m.

Schronisko występuje w gipsach szkieletowych mioceńskiej serii osadów ewaporatowych i ma charakter krasowo-zawaliskowy. Dno schroniska pokryte jest gruzem skalnym oraz gliniastym namuliskiem.

Obiekt jest wilgotny i widny, jedynie końcowa część w rejonie studzienki zacieniona. Flory nie badano. Faunę reprezentują muchy i pająki oraz ślady pobytu lisa Vulpes vulpes (L.)

Schronisko jest znane miejscowej ludności, o czym świadczą liczne śmieci zgromadzone przy otworze i w głębi schroniska. Po raz pierwszy zostało zlokalizowane przez B.W. Wołoszyna latem 1987 r. i zinwentaryzowane w tym samym roku przez K.P. Wołoszyna i S.Wiraszka (Wołoszyn 1990).

Dokumentację schroniska sporządzili 8.11.1998 r. J. Gubała i A. Kasza.
Lokalizację otworu schroniska wykonał 29.03.2009 r. A. Kasza przy pomocy odbiornika GPS Map60 CSx. Zaktualizował A. Kasza (2009 r.).
Plan opracowali J. Gubała i A. Kasza.

Wołoszyn B.W. 1990 (opis, plan); Jaskinie Niecki Nidziańskiej 1998 (dokumentacja, plan).

Wołoszyn B.W., Wołoszyn K.P. 1990; Urban J., Gubała J. 1996.